Enneagram

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
enneagram

Enneagram – system dziewięciu typów osobowości oparty na wykresie dziewięcioramiennej gwiazdy (z greckiego "ennea" – dziewięć, "gram" – znak), wprowadzony do cywilizacji zachodniej przez chilijskiego badacza Oscara Ichazo w 1970 roku. Według niego wywodzi się on z bliskowschodniej tradycji sufizmu.

Istnieją dwa główne nurty postrzegania tej typologii. Jeden z nich traktuje ją bardziej mistycznie (np. odniesienia do kabalistycznego drzewa życia) lub wręcz ezoterycznie, podczas gdy drugi podchodzi do niej naukowo, często odwołując się do innych systemów, np. typów Junga.

System zakłada, że każdy człowiek należy przez całe życie do jednego z typów osobowości i tylko w jego obrębie może się rozwijać. To, jaki filtr postrzegania świata charakteryzuje daną osobę, zależy od tego, co w pierwszej kolejności zachwiało w dzieciństwie jej poczuciem bezpieczeństwa, która z emocji opanowała ją najsilniej i – wskutek tego – jaki mechanizm obronny wykształciła ona na samym początku.

Enneagram nie jest systemem zamkniętym. To model złożony z wzajemnie powiązanych linii i triad – połączonych w trójki typów przejawiających wspólne cechy. Każdy człowiek kryje w sobie możliwości wszystkich typów, jednak najsilniej związany jest z jednym z nich. Osobowość dorosłego człowieka nie jest podatna na gwałtowne zmiany, możliwe jest jednak pojawianie się u każdego z typów Enneagramu cech innych typów – od jego skrzydeł lub od tych, z którymi jest połączony linią na schemacie.

Porównując system Enneagramu z wiedzą na temat zaburzeń osobowości – tak jak uczyniła to Helen Palmer, rezultaty prezentując w książce pt. Enneagram – można zauważyć wielu analogii: Enneagram zakłada, że w momencie utraty zdolności do obserwacji samego siebie każdy z typów zaczyna przejawiać patologiczne zachowania. Enneagram nie jest schematem zaburzeń osobowości, a oprócz zachowań w stanie stresu opisuje też zachowania typów w stanie bezpieczeństwa lub normy. Porównanie to pomaga zrozumieć istotę podziału na typy.

Założenia Enneagramu[edytuj]

Jak wspomniano wyżej, system dzieli ludzi na dziewięć typów. Każdy z nich jest sobie równy, jednak bywa, że niektóre cechy, charakterystyczne dla danego typu, są faworyzowane przez konkretną kulturę bądź społeczeństwo (np. praworządna i kierująca się ideałami Jedynka w czasach średniowiecza). Typy oznaczono cyframi, co może przywoływać błędne skojarzenia z numerologią, jednak użyto ich, gdyż są one uniwersalne i neutralne i nie budzą żadnych skojarzeń w przeciwieństwie do określeń opisowych (np. Czwórka jako tragiczny romantyk), które mogą mieć często charakter pejoratywny. Ułatwia to także pracę badaczom z różnych krajów, którzy wymyślali własne nazwy dla każdego z typów.

Skrzydła[edytuj]

Każda osoba reprezentująca dany typ przejmuje część cech od typów sąsiadujących. Zazwyczaj jeden z nich ma większy wpływ na osobowość takiej osoby. Mówi się wtedy o "skrzydle", które jest zapisywane przy typie głównym (np. Dziewiątka ze skrzydłem Jedynki jako 9w1). Czasem jednak zdarza się, że oba oddziałują tak samo silnie lub tak samo słabo.

Symbol[edytuj]

Schemat Enneagramu, nazywany często jego mapą, złożony jest z koła i wpisanego w nie dziewięciokąta, połączonego dwoma liniami tworzącymi zamknięte cykle. Krótszy, w kształcie trójkąta równobocznego, łączy typy pierwotne triad: Trójkę – triady emocji, Szóstkę – triady intelektu i Dziewiątkę – triady instynktu. Drugi cykl łączy pozostałe typy w kolejności, którą przedstawia ułamek 1:7 = 0,142857142857... Pojawiają się tu cyklicznie te cyfry Enneagramu, z których żadna nie dzieli się przez 3. Tak tworzą się połączenia między niemal wszystkimi punktami.

Kierunki integracji i dezintegracji[edytuj]

Biorąc pod uwagę fakt, że każda z cyfr Enneagramu jest połączona z dwiema innymi cyframi linią, można odczytać, w jaki sposób dany typ będzie się zachowywał w momentach stresu i w chwilach komfortu, do jakich zachowań będzie zdolny, przyjmując postawę zdrową lub mniej zdrową. Odczytujemy to w następującym kierunku: 1–4–2–8–5–7–1, gdzie punkt komfortu znajduje się po lewej stronie danej cyfry (kierunek integracji), a punkt stresu po prawej (kierunek dezintegracji).

Odwrotna zasada obowiązuje w trójkącie: 3–6–9–3.

Dla przykładu: punkt 8 jest punktem komfortu dla Piątek – kiedy Piątka przybiera postawę dojrzałą, potrafi działać równie skutecznie i szybko jak Ósemka. Ten sam punkt jest punktem stresu dla Dwójki – będzie ona odczuwać lęk przed byciem wykorzystaną oraz wściekłość na tych, którzy nie chcą spełnić jej potrzeb. Z kolei Jedynka, która zwykle traktuje życie bardzo poważnie, integruje się w kierunku Siódemki i zaczyna patrzeć na świat bardziej optymistycznie. Natomiast w stronę Siódemki dezintegruje się Piątka, która zatraca się w bezcelowej aktywności, szukaniu rozrywki i egoizmie.

Charakterystyka[edytuj]

Typ nr 1 – Perfekcjonista[edytuj]

PerfectionistENNEAGR.jpg

Jest obowiązkowym, skrupulatnym realistą, żyje według swoich ściśle określonych zasad. Bardzo wymagający dla siebie i innych, wiecznie krytykujący samego siebie; życie to dla niego przede wszystkim obowiązek. Uważa, że tylko on może mieć rację i że na szczęście trzeba długo i ciężko pracować. W dzieciństwie grzeczne dziecko, od którego oczekiwano zbyt wiele.

Typ nr 2 – Dawca[edytuj]

Giver.jpg

Jest ciepły, troskliwy i opiekuńczy. Doskonale wyczuwa potrzeby innych i stara się je zaspokajać, aby w zamian zyskać miłość i akceptację. Skupiając się na innych, najczęściej zapomina o samym sobie i o własnych potrzebach. Może manipulować ludźmi, zmieniać się dla nich – często nie wie, kim tak naprawdę jest, i odpowiedzi na to pytanie szuka w innych.

Typ nr 3 – Wykonawca[edytuj]

Performer.jpg

Energiczny, często ekstrawertyczny, ufa swoim możliwościom i dąży do osiągnięcia kolejnego celu. Uważa, że na świecie liczą się tylko ci, którzy odnieśli sukces – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Potrafi przybierać różne pozy i zakładać różne maski w zależności od tego, jaki wizerunek jest podziwiany w danej grupie. Swoją wartość mierzy ilością własnych sukcesów – ich brak lub niedobór uważa za porażkę i powód, dla którego inni mogą go odtrącić. U przedstawicieli tego typu częściej niż u innych diagnozuje się narcystyczne zaburzenie osobowości.

Typ nr 4 – Indywidualista[edytuj]

Tragic Romantic.jpg

Romantyk, jest wrażliwy, czuły, spostrzegawczy. Ma poczucie inności, wiecznie czeka na szczęście, które dopiero ma nadejść. Nie potrafi się zadowolić tym, co ma, tylko niezdobyte (i często nieosiągalne) rzeczy są dla niego pociągające. Osamotniony w świecie własnych burzliwych emocji, bywa egocentryczny. Dzięki takiej skrajności przeżyć potrafi doskonale zrozumieć drugiego człowieka, włączając w to nawet najciemniejsze strony jego psychiki.

Typ nr 5 – Obserwator[edytuj]

ObserverENNEAGR.jpg

Introwertyk, ciekawy świata, z potrzebą wiedzy o nim, analityczny i wnikliwy. Przeczulony na punkcie prywatności i niezależności. Uważa, że nie należy kierować się emocjami, ponieważ są one zbyt nietrwałe, a uzewnętrznianie ich to oznaka słabości. Stara się wszystko przemyśleć. Nie reaguje spontanicznie, zwłaszcza w zaskakujących go sytuacjach stara się odsunąć na bok, by dopiero potem przeżyć wszystko w samotności. Często jest przez to nieświadomy swoich prawdziwych uczuć. Potrafi podejmować na chłodno trudne decyzje.

Typ nr 6 – Lojalista[edytuj]

Devil's Advocate.jpg

Odpowiedzialny, godny zaufania, lojalny wobec rodziny i przyjaciół. Szuka ciągłego zagrożenia – tam, gdzie go nie zauważa, wyobraża je sobie. Jest obowiązkowy, zależy mu na sumiennej pracy w grupie. Oddany przyjaciel. Szóstka może być fobiczna lub kontrfobiczna – uciekać lub atakować w obliczu niebezpieczeństwa. Nadaje się do pracy w prawie: daje wiarę innym i potrafi sprawiedliwie wydawać wyroki.

Typ nr 7 – Epikurejczyk[edytuj]

EpicureENNEAGR.jpg

Energiczny, żywotny i optymista. Z życia, które jest dla niego jedną wielką przygodą i zabawą, chce czerpać z życia pełnymi garściami. Zawsze ma mnóstwo planów, a przyszłość widzi w kolorowych barwach. Trudno mu zrozumieć, że ktoś lub coś może stawać mu na drodze do szczęścia, bywa narcystyczny. Miewa problemy z koncentracją. Nie myśli o bólu i stara się go unikać za wszelką cenę, nawet jeśli oznacza to zaprzeczanie rzeczywistości.

Typ nr 8 – Szef[edytuj]

Boss.jpg

Bezpośredni, pewny siebie, odważny i opiekuńczy. Nie boi się bronić tego, co dla niego ważne, przeważnie nie stroni od starć. Okazuje siłę, często jest ekspansywny. Wszystkiego chce więcej, jest zawsze najgłośniejszy i ciągle niezaspokojony. Jeśli się w coś angażuje, to z pełnym poświęceniem. Widzi świat w skrajnościach, w czerni i bieli. W dzieciństwie to niegrzeczne dziecko, które doszło do wniosku, że bycie grzecznym się nie opłaca.

Typ nr 9 – Mediator[edytuj]

Mediator.jpg

Jest z natury dobry oraz wrażliwy. Poszukuje jedności z innymi ludźmi i ze światem wokół. Niezdecydowany, spokojny, powolny. Wie, czego chcą inni, ale nie wie, czego sam chce. W dzieciństwie jego potrzeby i opinie prawdopodobnie były ignorowane. Najbardziej uparty ze wszystkich typów Enneagramu. Potrafi zjednoczyć się z drugą osobą, pragnąć tego, czego ona chce, i pomagać jej. Podąża za innymi. Kiedy podejrzewa, że jest manipulowany, zatrzymuje się i ma nadzieję, że problem sam się rozwiąże. Ma trudności z podejmowaniem decyzji i z konstruktywnym działaniem.

Ośrodki intuicji[edytuj]

Każdy z typów ma trzy ośrodki intuicji: emocji, intelektu i działania (instynktu). U każdego są one ułożone w różnej kolejności jako ośrodek dominujący (główny), ośrodek wtórny i ośrodek trzeci – nieużywany. Typy 3, 6 i 9 tłumią ośrodek główny – przechodzi on na pozycję ośrodka trzeciego, a dwa pozostałe ośrodki są wykorzystywane w równym stopniu jako ośrodki wtórne. Wszystkie typy możemy podzielić w trójki, biorąc pod uwagę różne kryteria.

Dzieląc pod względem głównego ośrodka, jakim się kierują w życiu, oraz głównej emocji, dla Dwójek, Trójek i Czwórek będzie to intuicja uczuciowa i wstyd oraz wiążący się z nim głód uznania; dla Piątek, Szóstek i Siódemek – intuicja intelektualna i lęk, natomiast dla Ósemek, Dziewiątek i Jedynek – intuicja cielesna oraz gniew. Ponadto każdy z trzech typów przyporządkowanych do wydzielonych w ten sposób grup inaczej radzi sobie z główną emocją. W każdej trójce jest typ, który stara się poradzić sobie z problemem w najprostszy sposób, oraz dwa takie, które starają się obejść problem, popadając w ekstrawertyzm lub introwertyzm. W grupie 2, 3 i 4 Dwójka jest ekstrawertyczna – szuka uznania i akceptacji u innych ludzi, Czwórka jest introwertyczna – szuka akceptacji w sobie, a uznanie stara się zdobyć, zachowując się inaczej niż inni, zaś Trójka tłumi swój główny ośrodek emocji, a uznanie próbuje zdobyć najprościej – zapracowując na nie. W grupie 5, 6 i 7 lęk przed niebezpieczeństwem i cierpieniem zmusza Piątkę do ukrywania się w sferze intelektu, Siódemkę do wychodzenia światu naprzeciw, natomiast Szóstka tłumi swój główny ośrodek i wszędzie wypatruje zagrożeń, by móc ich uniknąć. W grupie 8, 9, 1 Ósemka uzewnętrznia agresję, walcząc z całym światem o władzę, Jedynka kieruje gniew ku sobie, krytykując się za niedoskonałości, a Dziewiątka tłumi swój główny ośrodek działania i z gniewem stara się uporać, unikając za wszelką cenę konfliktu i sytuacji, w których będzie musiała zająć określone stanowisko.

Koncentracja na czasie[edytuj]

Inny podział możemy uzyskać, biorąc pod uwagę kryterium koncentracji na czasie. Typy 4, 5 i 9 koncentrują się na przeszłości (u 4 i 5 działanie jest nieużywanym ośrodkiem trzecim, u 9 – tłumionym ośrodkiem), są to też typy najbardziej wycofane. 1, 2 i 6 skupiają uwagę na teraźniejszości (brak roztrząsania przeszłości czy zastanawiania się nad przyszłością – intelekt jako trzeci ośrodek), są to typy zależne od ludzi. 3, 7 i 8 koncentrują się natomiast na przyszłości (emocje nie grają większej roli, ważne jest to, co będzie jutro), są to typy agresywne.

Stosunek do życia[edytuj]

W odniesieniu do życia i innych ludzi, typy 2, 5 i 8 są zdobywcami (Dwójka zdobywa miłość, Piątka wiedzę, zaś Ósemka władzę); 3, 6 i 9 preferują mediację – wierzą w możliwość osiągnięcia kompromisu ze światem, a 4, 7 i 1 wybierają ograniczanie – wolą płynąć pod prąd.

Mechanizmy obronne[edytuj]

Poszczególne typy wyuczyły się następujących mechanizmów obronnych:

  1. reakcja upozorowana
  2. wyparcie
  3. identyfikacja
  4. introjekcja
  5. izolowanie
  6. projekcja
  7. racjonalizacja
  8. zaprzeczanie
  9. zwlekanie

Główna wada[edytuj]

W Enneagramie można zauważyć związki z innymi tradycjami, np. chrześcijańskimi. Dziewięć głównych błędów, które popełniają typy Enneagramu, przypominają siedem grzechów głównych:

Enneagram dodaje do tego dwa dodatkowe grzechy: u Trójki jest to fałsz, a u Szóstki – lęk.

Przeciwstawione grzechom są wyższe cechy emocji:

  • Jedynka – pogoda ducha,
  • Dwójka – pokora,
  • Trójka – mówienie prawdy,
  • Czwórka – spokój ducha,
  • Piątka – brak przywiązania,
  • Szóstka – odwaga,
  • Siódemka – wstrzemięźliwość,
  • Ósemka – niewinność,
  • Dziewiątka – czyn.

Oprócz tego każdy z typów posiada możliwość osiągnięcia wyższego stanu umysłu. Dla 3, 6 i 9 wyższe cechy umysłu to kolejno: nadzieja, wiara i miłość – czyli wymienione w 13. rozdziale 1. Listu do Koryntian cnoty teologiczne. Pozostałe cnoty umysłu to: dla 1 – perfekcja, dla 2 – wola, dla 4 – powrót do źródeł, dla 5 – wszechwiedza, dla 7 – praca, dla 8 – miłosierdzie.

Złudzenia i praca z Enneagramem[edytuj]

Enneagram zakłada, że każdy z typów koncentruje się nadmiernie na pewnym fragmencie rzeczywistości, np. Szóstka na ukrytych zamiarach innych ludzi, Trójka na działaniu, Dwójka na cudzych potrzebach. Praca z Enneagramem powinna polegać na uświadomieniu sobie własnych ograniczeń i mechanizmów obronnych oraz na próbie ich przekraczania.

Każdy z typów wyuczył się pewnej postawy w społecznych kontaktach, wynalazł drogę, która według niego sprawia, że jest panem sytuacji. Problem polega na tym, że nie zdajemy sobie sprawy z granic, jakie sami sobie stawiamy. Zwykle to, co ma nam dawać korzyści w życiu, tak naprawdę jest ucieczką od prawdziwego rozwiązania, które z kolei wydaje nam się śmiercią wewnętrzną, np. Szóstce wydaje się, że będzie szczęśliwa, jeśli dostosuje się do innych, a oni ją zaakceptują, tymczasem prawdziwy spokój osiągnęłaby, gdyby pozwoliła sobie na więcej odwagi i samodzielności. Dziewiątka próbuje osiągnąć spokój poprzez rezygnację z działania, jednak prawdziwe spełnienie przyniosłoby jej zaangażowanie w kierowanie własnym życiem.

Własny typ można określić za pomocą testów dostępnych w Internecie, jednak najlepszą drogą jest zapoznanie się z opisem wszystkich typów i następnie poprzez gruntowną autoanalizę wybranie tego, który najbardziej odzwierciedla nasz sposób życia. Prowadzone są też warsztaty, w czasie których instruktorzy pomagają rozpoznać typ.

Krytyka[edytuj]

System ten jest krytykowany za zbytnią schematyczność i "szufladkowanie" ludzi. Zwolennikom Enneagramu zarzuca się też brak badań, które uwiarygodniłyby tę teorię i dały możliwość poważnego traktowania jej w świecie nauki. Nazwy typów i ich określanie za pomocą cyfr przywołuje skojarzenia z numerologią. Badania, prowadzone m.in. przez Helen Palmer, wskazują wyraźnie na możliwość integracji Enneagramu z zachodnią psychologią, choć pokazują też, że ludzie faktycznie nie zmieniają swojego typu przez lata. Helen Palmer używała do swoich badań między innymi testu MMPI oraz MBTI. Stworzyła inwentarz typów Enneagramu, zwany Inwentarzem Enneagramu Cohenów i Palmer (CPEI).

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Don Riso, Russ Hudson "Enneagram a typy osobowości" wydanie drugie
  • Helen Palmer "Enneagram"
  • Richard Rohr, Andreas Ebert "Enneagram"
  • Robert C. Carson, James N. Butcher, Susan Mineka, "Psychologia zaburzeń: [człowiek we współczesnym świecie]"
  • David Daniels, Virginia Price.: The essential Enneagram – Test and Self–Discovery Guide. HarperSan Francisco, 2000

Linki zewnętrzne[edytuj]