Jan Bochenek (sportowiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Bochenek
Data i miejsce urodzenia 20 września 1931
Wołczkowo, Polska
Data i miejsce śmierci 2 listopada 2011
Łódź, Polska
Dyscypliny podnoszenie ciężarów
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Rzym 1960 waga lekkociężka
Mistrzostwa świata
Brąz
Teheran 1957 waga średnia
Brąz
Warszawa 1959 waga średnia
Mistrzostwa Europy
Srebro
Warszawa 1959 waga średnia
Brąz
Helsinki 1956 waga średnia
Brąz
Katowice 1957 waga średnia
Brąz
Mediolan 1960 waga średnia

Jan Bochenek (ur. 20 września 1931 w Wołczkowie k. Stanisławowa, zm. 2 listopada 2011 w Łodzi)[1]polski sztangista, srebrny medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata i czterokrotny medalista mistrzostw Europy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1956 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Melbourne, gdzie zajął czwarte miejsce w wadze średniej. Walkę o brązowy medal przegrał różnicą wagi ciała z Włochem Ermanno Pignattim. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Rzymie zdobył brązowy medal w wadze półciężkiej. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Ireneusz Paliński i James George z USA.

Bochenek zdobył też brązowe medale w wadze średniej na mistrzostwach świata w Teheranie w 1957 roku i rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Warszawie. Zdobył ponadto srebrny medal podczas mistrzostw Europy w Warszawie w 1959 roku i brązowe na mistrzostwach Europy w Helsinkach (1956), mistrzostwach Europy w Katowicach (1957) i mistrzostwach Europy w Mediolanie (1960). Był też między innymi czwarty na mistrzostwach Europy w Monachium (1955) i mistrzostwach Europy w Sztokholmie (1958), piąty na mistrzostwach Europy w Wiedniu (1954) i mistrzostwach świata w Sztokholmie (1958) oraz szósty na mistrzostwach świata w Monachium (1955).

Pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski w wadze półciężkiej - w latach: 1954, 1956, 1957, 1960 i 1961. Dwa razy był wicemistrzem (w 1952 roku w wadze średniej i w 1958 roku w wadze półciężkiej).

Był zawodnikiem Garnizonowego WKS Łódź i Legii Warszawa.

W początkach kariery trenował także lekkoatletykę: rekord życiowy w rzucie dyskiem – 43,50 (1952; wówczas 6. rezultat w kraju w tej konkurencji)[2].

Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. Trenował m.in. zawodników Łódzkiego Klubu Sportowego, Garnizonowego WKS Łódź oraz reprezentację Polski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. PAP: Jan Bochenek: Zapomniany medalista olimpijski (pol.). sportowefakty.pl, 2011-12-07. [dostęp 2011-12-07]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. a b Henryk Kurzyński i Komisja Statystyczna PZLA: Polska lekkoatletyka 1945-1960. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, październik 2014, s. 206. ISBN 98-83-64544-06-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]