Kalenica (budownictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kalenica (architektura))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Części dachu

Kalenica – część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych.

Najwyższa kalenica powstała na przecięciu górnych krawędzi połaci to tzw. kalenica główna, podczas gdy linie przecięcia skośnych krawędzi połaci tworzą tzw. kalenice narożne.

Nazwa staropolska, pochodzi od czynności „skalania” czyli łączenia słomy maczanej w rozrobionej glinie i układanej na grzbiecie dachu w celu uzyskania większej szczelności strzechy.

W przypadku dachów płaskich (np. budynki wielorodzinne) za kalenicę uznaje się najwyższy punkt dachu.

Bibliografia[edytuj]