Kopiec Piłsudskiego w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kopiec Piłsudskiego)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopiec Józefa Piłsudskiego
Obiekt zabytkowy nr rej. A-607 z 22 czerwca 1981[1]
Ilustracja
Widok na kopiec od zachodu
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Typ pomnika kopiec
Całkowita wysokość 35 m
Data budowy 6 sierpnia 19349 lipca 1937
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kopiec Józefa Piłsudskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kopiec Józefa Piłsudskiego”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kopiec Józefa Piłsudskiego”
Ziemia50°03′36″N 19°50′50″E/50,060000 19,847222
Budowa kopca Józefa Piłsudskiego w Krakowie w 1935 roku

Kopiec Józefa Piłsudskiego (Kopiec Niepodległości, Kopiec Wolności, Sowiniec, Mogiła Mogił[2]) – najwyższy z pięciu istniejących w Krakowie kopców[3], usypany na szczycie Sowińca (najwyższego wzniesienia Pasma Sowińca) znajdującego się w Lesie Wolskim, w zachodniej części Krakowa na terenie dzielnicy Zwierzyniec. Największy kopiec w Polsce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysłodawcą powstania kopca był por. Franciszek Supergan. W 1934 Związek Legionistów Polskich zatwierdził pomysł usypania kopca-pomnika walki narodu o niepodległość. W Warszawie powstał Komitet Budowy Kopca na czele którego stanął płk Walery Sławek. Kopiec rozpoczęto sypać 6 sierpnia 1934 r. w dwudziestą rocznicę wymarszu z Krakowa I kompanii kadrowej Legionów. Autorem projektu był Franciszek Mączyński, a kierownikami robót byli inż. Stanisław Kuźmiński, a później inż. Kacper Marchewka.

Po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego postanowiono kopiec nazwać jego imieniem. Sypanie zakończono 9 lipca 1937 r. W kopcu złożono ziemię z wszystkich pól bitewnych I wojny światowej, na których walczyli Polacy, w tym ze szczytu Krzemieniuchy. W 1941 r. generalny gubernator Hans Frank wydał rozkaz zniwelowania kopca, który nie został wykonany[4].

Po II wojnie światowej władze starały się, aby kopiec wymazać z pejzażu miasta i ze świadomości krakowian. W 1953 r. przy użyciu czołgu usunięto ze szczytu kopca granitową płytę z wyrytym na niej Krzyżem Legionowym. Zniszczono wówczas cały stok kopca.

Nad kopcem czuwa Komitet Opieki nad Kopcem Józefa Piłsudskiego powstały w czerwcu 1980 r. W 1981 r. ruszyła akcja odnowy kopca. U jego podnóża spoczęła ziemia z pobojowisk II wojny światowej. Kopiec zaczęto nazywać Mogiłą Mogił.

W wyniku ulewnych deszczy w latach 1996 i 1997 65% zboczy kopca uległo procesowi podmycia (erozji) i zniszczenia. Remont kopca trwał 5 lat. W 2010 r. w wyniku intensywnych opadów 50-70 m² zbocza uległo zniszczeniu[2].

Wokół kopca znajduje się największa polana Lasu Wolskiego – Polana na Sowińcu z ławkami, wiatami, boiskiem i placem zabaw dla dzieci[5].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Kopiec i okolica[edytuj | edytuj kod]

Panorama z kopca[edytuj | edytuj kod]

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • wysokość: ok. 35 m (393,6 m n.p.m.)
  • średnica podstawy: 111 m
  • objętość: 130 tysięcy m³
  • wysokość wzniesienia Sowiniec, na którym stoi: 358 m n.p.m.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2010-12-03].
  2. a b PAP: Deszcz spowodował zniszczenia kopca Piłsudskiego. (pol.). gazeta.pl Wiadomości, 17 maja 2010. [dostęp 17 maja 2010].
  3. Kraków. Ile jest kopców w mieście i okolicy?, krajoznawcy.info.pl [dostęp 2018-01-10].
  4. Rocznik Krakowski. T. 52 (1986). s. 127.
  5. Na podstawie tablic informacyjnych zamontowanych przy polanie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]