Mikołaj Wodka z Kwidzynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mikołaj Wodka z Kwidzynia (in. Abstemius, Nicolai de Insula Mariae; ur. ok. 1442 w Kwidzynie, zm. 1494) – polski astronom i lekarz, prawdopodobnie nauczyciel Mikołaja Kopernika.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w 1442 roku w niezamożnej rodzinie, jako syn mieszczanina Grzegorza[1]. Najprawdopodobniej uczęszczał do kwidzyńskiej szkoły katedralnej, a następnie do włocławskiej szkoły katedralnej[1]. W latach 1462–1467 studiował matematykę oraz astronomię na Uniwersytecie Krakowskim, gdzie nie uzyskał tytułu naukowego[2]. W latach 1467–1475 najprawdopodobniej studiował na Universitas Istropolitana w Preszburgu, gdzie zdobył tytuł magistra[3]. W 1479–1481 był lektorem astronomii na Uniwersytecie Bolońskim, gdzie w 1480 lub 1481 roku uzyskał tytuł doktora medycyny[3]. W latach 1482–1488 praktykował jako lekarz i astrolog w Poznaniu[4]. Następnie przeniósł się do Włocławka, jako lekarz nadworny biskupa Piotra z Bnina Moszyńskiego, a następnie od 1490 lub 1491 jako kanonik katedry włocławskiej[4]. W tym okresie Mikołaj Wodka był nauczycielem Mikołaja Kopernika, wraz z którym sporządził zegar słoneczny na południowej ścianie katedry[5]. W kolejnych latach przebywał wraz z biskupem Piotrem z Bnina Moszyńskim[6]. Zmarł w drugiej połowie listopada lub w grudniu 1494 roku[6].

Przypisy[edytuj]

  1. a b Stocki 1968 ↓, s. 1081.
  2. Stocki 1968 ↓, s. 1081–82.
  3. a b Stocki 1968 ↓, s. 1082.
  4. a b Stocki 1968 ↓, s. 1083.
  5. Stocki 1968 ↓, s. 1083–84.
  6. a b Stocki 1968 ↓, s. 1084.

Bibliografia[edytuj]

  • Edward Stocki. Mikołaj Wodka z Kwidzynia, zwany Abstemius. Lekarz i astronom polski XV stulecia, nauczyciel Kopernika.. „Wiadomości Lekarskie”. XXI (12), s. 1081–1084, 1968. 
  • Agnieszka Maciąg-Fiedler: Astrorum divina ars et scientia. Słownictwo astronomiczne w łacińskich pismach polskich autorów doby średniowiecza. Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN, 2017. ISBN 978-83-64007-28-6.

Linki zewnętrzne[edytuj]