Obudowa ochronna (elektryczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Obudowa ochronna – obudowa otaczająca części wewnętrzne urządzenia w celu zapobieżenia dostępowi do niebezpiecznych części czynnych ze wszystkich stron. Jest jednym ze środków ochrony przeciwporażeniowej przed dotykiem bezpośrednim. W przeciwieństwie do barier i przegród ochronnych do zdemontowania obudowy potrzebne są klucze lub narzędzia. W innym przypadku dostęp do niebezpiecznych części czynnych powinien być możliwy po uprzednim ich izolacyjnym odłączeniu od obwodu zasilającego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Instalacje i urządzenia elektroenergetyczne. Terminy i definicje, Biuletyn SEP INPE 2013, nr 162-163, s. 91-99.
  • Jerzy Laskowski, "Nowy poradnik elektroenergetyka przemysłowego", Wydawnictwo COSiW SEP, Warszawa 2005, ISBN 83-89008-84-X, s. 25