Guignol: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 22 bajty ,  1 rok temu
m
Bot poprawia linkowanie wewnętrzne i wykonuje inne drobne zmiany.
(.)
m (Bot poprawia linkowanie wewnętrzne i wykonuje inne drobne zmiany.)
'''Guignol''' (wym. ginjọl) – jedna z głównych postaci francuskiego [[teatr lalek|teatru lalek]], powstała około [[1808]] roku w [[Lyon]]ie.
 
== Historia ==
 
=== Guignol w XX wieku ===
Po obchodach pierwszego stulecia, w [[1908]], Guignol z Lyon braci Pierre'aPierre’a i Ernesta Neichthauserów odniósł ogromny sukces we Francji, a nawet poza jej granicami. Chwała Théâtre du Gymnase z nabrzeża Saint Antoine przygaśnie po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]].
 
Począwszy od lat sześćdziesiątych trupa '''Petit Bouif''' (w tłumaczeniu na polski: ''szewczyk'') pod kierownictwem Jean- Guya Mourgueta (potomka twórcy Guignola w piątym pokoleniu) występująca w teatrze na ulicy Saint Georges nabiera znaczenia.
 
== Symbol Lyonu ==
''Nasz duch ludowy [[Lyon]]u zamieszkał w lalce z drewna''<ref> [[Justin Godart]], Guignol et l'esprit lyonnais, Lyon, s.e, 1909, p.5.</ref> powiedział kiedyś Justin Godart, mąż stanu specjalizujący się w tożsamości lyońskiej.
 
Guignol jest symbolem tradycji tego miasta, a w przedstawieniach można odnaleźć wyrażenia typowe dla [[Lyon]]u, które mają tendencję do zanikania.
 
* pochodzić z dawnego wyrażenia ''c'est gignolant'', którego używano by powiedzieć, że coś jest bardzo śmieszne;
 
* pochodzić od nazwiska tkacza Jeana Guignola, którego przodkowie przybyli do Francji z [[Lombardia|Lombardii]], Chignolo;
 
* być odniesieniem do tytułu popularnej ówcześnie komedii: ''Nitouche i Guignolet''.
 
Co dziwne to cenzura nałożona przez [[Napoleon III Bonaparte|Napoleona III]] (prawo z czerwca [[1851]]) zmusiła trupy teatralne do spisania ich sztuk co pozwoliło zachować utwory istniejące dotychczas tylko w formie ustnej. W [[1852]] Victor- Napoléon Vuillerme-Dunand, erudyta trupy Mourgueta, złożył 12 rękopisów. To właśnie są pierwsze pisemne ślady Guignola, które są zachowane w muzeum Gadagne, w [[Lyon]]ie.
 
Lecz to przede wszystkim dzięki Jean-Baptistowi Onofrio możemy dotrzeć do repertuaru "klasycznego"„klasycznego”. Urzędnik ten opublikował w [[1865]], a później w [[1889]] dwa tomy tekstów. Jednakże teksty zostały poddane cenzurze o czym mówi sam Jean-Baptiste Onofrio w przedmowie.
 
Od tego czasu Guignol został transkrybowany w wielu dziełach.
 
== Inne znaczenia ==
Termin ''Guignol'' rozpowszechnił się poza regionem lyońskim i oznacza albo lalkę teatralną albo osobę, która się bawi i bawi innych. Za przykład może posłużyć ''[[Les Guignols de l'infol’info]]'' – francuski program satyryczny kanału [[Canal+ France|Canal+]].
 
== Bibliografia ==
* Marcel Maréchal, ''Une Anémone pour Guignol'', 1975, Christian Bourgois.
* Paul Fournel, ''L’histoire véritable de Guignol'', 1975, Federop, réédition Éditions Slatkine.
* Paul Fournel, ''Guignol, "les„les Mourguet"Mourguet”'', 1995, Seuil.
* Tancrède de Visan, édition complétée par Gérard Truchet, ''Le Guignol Lyonnais'', 2004.
* Gérald Gambier, ''Guignol'', 2004, La Taillanderie.
=== Zbiór utworów ===
* ''Théâtre lyonnais de Guignol'', recueilli et présenté par Jean-Baptiste Onofrio. Marseille : J. Laffitte, 1998, 512 p.
* ''Théâtre des marionnettes : répertoire Guignol du XIXe'', textes réunis par Louis-Edmond Duranty. Arles : Actes sud, 1995, 570 p. &nbsp;Coll. "Babel"„Babel” n° 182.
 
=== Utwory w całości ===
* ''Le Marchand de coups de bâton'', José-Luis Gonzalez. Paris : Seuil jeunesse, 2003, 54 p.
* ''Guignol fait des blagues'', Marie-Thérèse Sprocani. Paris : Art et comédie, 2005, 51 p. &nbsp;Coll. "Côté„Côté cour"cour”.
 
== Przypisy ==
312 457

edycji

Menu nawigacyjne