USS Walrus (SS-437)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS Walrus (SS-437)
Wodowanie jednostki
Wodowanie jednostki
Historia
Położenie stępki 21 czerwca 1945
Wodowanie 20 września 1946
Zamówiony dla  US Navy
Los okrętu nie wcielony do służby
zezłomowany w 1958
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1570 ton w położeniu nawodnym
2428 ton w położeniu podwodnym
Długość 93,6 m linia wodna
95 m całkowita
Szerokość 8,2 m
Zanurzenie 4,6 m
głębokość testowa 122 m
Napęd
dwa główne silniki o mocy 5400 shp,
dwie śruby napędowe
Prędkość wynurzony 20,25 węzła
zanurzony 8,75 węzła
Zasięg wynurzony:11.000 mil morskich przy prędkości 10 węzłów

zanurzony:100 mil morskich przy prędkości 3 węzłów

Uzbrojenie
działo kalibru 127 mm (długość lufy 25 kalibrów)

2 działa 40 mm

Wyrzutnie torpedowe 10 x 533 mm (6 przednich, 4 tylne) z zapasem 24 torped
Załoga 80-90 oficerów i marynarzy

USS Walrus (SS-437) był trzecim okrętem US Navy noszącym tę nazwę. Należał do typu Tench[1].

Jego konstrukcja została zatwierdzona i budowę rozpoczęto w stoczni Electric Boat Company w Groton. Stępkę położono 21 czerwca 1945. Zwodowano go 20 września 1946. Zaakceptowany przez US Navy 2 października 1946. Odstawiony do Atlantyckiej Floty Rezerwowej w New London. Skreślony z rejestru jednostek floty 9 czerwca 1958. Sprzedany na złom 7 października 1959 nowojorskiej firmie Marlene Blouse Co. za 13 600$. Zezłomowany w Kearny, NJ[2].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships. Treści te są umieszczone tutaj.