Łuza (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łuza
ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Rosja
Lokalizacja obwód kirowski
Republika Komi
obwód wołgogradzki
Rzeka
Długość 574 km
Powierzchnia zlewni 18300 km²
Średni przepływ 117 m³/s 99 km od ujścia
Źródło
Miejsce wieś Waziuk (rejon oparinski, obwód kirowski)
Współrzędne 59°43′41″N 48°32′03″E/59,728056 48,534167
Ujście
Recypient Jug
Miejsce wieś Gawrino (rejon wielkoustiugski, obwód wołogrodzki)
Współrzędne 60°34′14″N 46°27′03″E/60,570556 46,450833
Szlak
RiverIcon-Spring.svg 574 wieś Waziuk (rejon oparinski, obwód kirowski)
RiverIcon-AffluentR.svg 505 Waziug
RiverIcon-AffluentR.svg 494 Tyłaj
RiverIcon-AffluentL.svg 485 Uła
RiverIcon-AffluentR.svg 449 Soksia
RiverIcon-AffluentL.svg 419 Gyrkul
RiverIcon-AffluentR.svg 385 Siedka
RiverIcon-AffluentR.svg 379 Łop-Ju
RiverIcon-AffluentR.svg 337 Tułom
RiverIcon-AffluentR.svg 275 Diob
RiverIcon-AffluentR.svg 259 Porub
RiverIcon-AffluentL.svg 211 Korża
RiverIcon-AffluentR.svg 179 Lechta
RiverIcon-AffluentL.svg 175 Szelug
RiverIcon-AffluentR.svg 102 Łała
RiverIcon-AffluentR.svg 89 Zalesskaja Łała
RiverIcon-estuary.svg 0 Jug
wieś Gawrino (rejon wielkoustiugski, obwód wołogrodzki)
Położenie na mapie europejskiej części Rosji
Mapa lokalizacyjna europejskiej części Rosji
źródło
źródło
ujście
ujście

Łuza (ros. Луза) – rzeka w Rosji, w obwodzie kirowskim, Republice Komi i obwodzie wołgogradzkim, prawy dopływ rzeki Jug (dorzecze Dwiny).

Długość rzeki wynosi 574 km, a powierzchnia jej dorzecza 18 300 km². Jej źródła znajdują się w pobliżu wsi Waziuk, w rejonie oparinskim, w obwodzie kirowskim, niedaleko granicy z Republiką Komi. Początkowo płynie na północ, później przyjmuje ogólny kierunek zachodni. Na rzece znajdują się dwie małe elektrownie wodne (MEW).

Jest zasilana w znacznym stopniu przez topniejący śnieg. Głównymi dopływami Łuzy są: Łop-Ju, Porub, Lechta i Łała. Jej średni przepływ na 99 km od ujścia wynosi 117 m³/s, największy 690 m³/s (w maju), najmniejszy 30 m³/s (w marcu). Rzeka zamarza na przełomie października i listopada i odmarza na przełomie kwietnia i maja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]