Żaba śmieszka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
To jest stara wersja tej strony, edytowana przez 83.4.103.181 (dyskusja) o 08:51, 28 mar 2008. Może się ona znacząco różnić od aktualnej wersji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
{{{nazwa łacińska}}}[1]
{{{zoolog}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis grafiki}}}]]
{{{opis grafiki}}}
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Synonimy

{{{synonimy}}}

{{Zwierzę infobox}} Nieznane pola: "Rodzina", "Nazwa zwyczajowa", "Obrazek", "Rząd", "Gromada", "Typ", "Commons", "Opis_obrazka", "Wikispecies", "Gatunek", "Podtyp", "Rodzaj", "Status_IUCN", "Zoolog", "Podrząd" oraz "Łacińska".

Gatunek pod ochroną.svg

Żaba śmieszka (Rana ridibunda) – jeden z 6 gatunków płazów z rodziny żabowatych występujących w Polsce.

Opis

Długość ciała 7 – 13 cm, masa ciała 30 – 110 g. Ciało krępej budowy, na głowie wyraźnie widoczne błony bębenkowe. Skóra pokryta brodawkami, gruba i chropowata. Dobrze widoczne fałdy grzbietowe. Na wszystkich kończynach błony pływne, sięgające końców palców. Grzbiet ma kolor od oliwkowozielonego do ciemnobrązowego. Występują na nim ciemniejsze plamy o nieregularnych kształtach. Plamy te są cechą gatunkową, umożliwiającą łatwe odróżnienie żaby śmieszki od innych żab. Brzuch również jest plamisty.

Występowanie

Występuje na całym terenie nizinnej Polski, jest jednak rzadka.

Biotop

Jest silnie związana ze środowiskiem wodnym. Najczęściej spotkać ją można nad dużymi zbiornikami wodnymi, takimi, jak jeziora, stawy, rozlewiska rzeczne, ale występuje też w mniejszych zbiornikach takimi jak śródleśne stawy, rowy melioracyjne. Zwykle przebywa na lądzie, ale tuż nad wodą, gdzie poluje na zdobycz. Gdy zbiorniki te wysychają podejmuje wędrówkę w poszukiwaniu innych i wtedy spotkać ją można w nietypowych dla niej miejscach.

Tryb życia

Jest aktywna w dzień. Odżywia się głównie owadami, skorupiakami, pająkami, ale także drobnymi kręgowcami; rybami, myszami, pisklętami ptaków, małymi wężami, kijankami i małymi płazami, również własnego gatunku. W gospodarstwach rybnych może wyrządzać szkody. Poluje na lądzie. Przestraszona ucieka natychmiast do wody. Jesienią, zwykle w październiku zapada w sen zimowy. Spędza go na dnie zbiorników wodnych.

Gody

Istnieją różnice w wyglądzie zewnętrznym między samcem i samicą – dymorfizm płciowy. Samiec jest mniejszy, ma dobrze wykształcone modzele godowe oraz duże rezonatory, służące do wzmocnienia głosu wydawanego podczas godów. Ma też jaśniejsze ubarwienie ciała. Brak jest, zarówno u samca, jak i samicy szaty godowej. Żaby śmieszki późno rozpoczynają gody – trwają one zwykle od końca kwietnia do czerwca. W tym czasie przebywają w zbiornikach wodnych, zwykle w tych samych, w których zimowały. Samiec wydaje charakterystyczne odgłosy, zwane popularnie rechotaniem żab. W toku godów samiec obejmuje samicę uchwytem ampleksus. W czasie, gdy składa ona jaja, samiec wypuszcza plemniki. Zapłodnienie jaja następuje w wodzie.

Rozród

Samica składa jaja w kilku partiach, łącznie ok 6 000 jaj. Jaja, zwane skrzekiem mają galaretowatą osłonkę i przyklejają się do roślin wodnych. Po ok 10 dniach wylęgają się z nich larwy zwane kijankami. Pływają one w wodzie za pomocą ogona z płetwą ogonową. Oddychają początkowo skrzelami zewnętrznymi, które następnie przekształcają się w skrzela wewnętrzne. Odżywiają się odcedzając cząstki organiczne z wody, lub zeskrobując je z roślin i przedmiotów w wodzie. W trakcie rozwoju wyrastają im kończyny przednie i tylne. Kijanki żaby śmieszki są duże, większe od kijanek innych naszych żab, osiągają długość 10 – 12 cm. Jesienią następuje przeobrażenie w postać dorosłą.

Ochrona

Gatunek podlegający w Polsce ochronie ścisłej.

Bibliografia

  1. Włodzimierz Juszczyk: Płazy i gady krajowe. Warszawa: PWN, 1974.

Zobacz też

Linki zewnętrzne

  1. {{{nazwa łacińska}}}, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).