Agencja zatrudnienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Agencja zatrudnienia – niepubliczna jednostka organizacyjna świadcząca usługi w zakresie pośrednictwa pracy, pośrednictwa do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, poradnictwa zawodowego, doradztwa personalnego i pracy tymczasowej.

Wszystkie legalnie działające w Polsce agencje zatrudnienia, tj.:

  • agencje prowadzące pośrednictwo pracy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,
  • agencje prowadzące pośrednictwo do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych obywateli polskich,
  • agencje doradztwa personalnego,
  • agencje pracy tymczasowej,
  • agencje poradnictwa zawodowego

powinny posiadać certyfikat marszałka województwa właściwego dla siedziby agencji, potwierdzający wpis do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

Podmiotowi ubiegającemu się po raz pierwszy o wpis do rejestru, certyfikat wydaje się na okres 1 roku – tzw. certyfikat wstępny. Certyfikat bezterminowy wydawany jest podmiotowi posiadającemu certyfikat wstępny pod warunkiem:

  • wystąpienia z wnioskiem o wydanie certyfikatu w terminie nie późniejszym niż 7 dni przed upływem ważności certyfikatu wstępnego;
  • złożenia oświadczenia o prowadzonej działalności agencji zatrudnienia w okresie posiadania certyfikatu wstępnego;
  • złożenia oświadczenia o prowadzeniu działalności zgodnie z warunkami prowadzenia agencji zatrudnienia określonymi w ustawie.

Agencje pośrednictwa pracy świadczące usługi w zakresie:

  • pośrednictwa pracy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,
  • pośrednictwa do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych,
  • udzielają pomocy poszukującym pracy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia a pracodawcom w znalezieniu pracowników o odpowiednich kwalifikacjach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa z dn. 20 kwietnia 2004 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (z późn. zm.)[1].
  • Konwencja MOP nr 34 dotycząca płatnych biur pośrednictwa pracy z 29 czerwca 1933[2]
  • Konwencja MOP nr 96 dotycząca płatnych biur pośrednictwa pracy z 1 lipca 1949[3]
  • Konwencja MOP nr 181 dotycząca prywatnych biur pośrednictwa pracy z 19 czerwca 1997[4]

Przypisy