Aleksander Hauke-Ligowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

o. Aleksander Hauke-Ligowski, właśc. Kornel Hauke-Ligowski (ur. 24 września 1936 w Lublinie) – polski dominikanin, zaangażowany w odbudowę życia religijnego w Rosji i na Ukrainie, uczestnik organizowanej przez Komitet Obrony Robotników głodówki w kościele św. Marcina w Warszawie w maju 1977.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej posługującej się herbem "Bosak". Jego mama zmarła wkrótce po porodzie. W czasie II wojny światowej jego ojciec Kazimierz Bosak-Hauke ukrywał się; został wówczas zaadoptowany przez ciotkę Antoninę Ligowską. Ukończył archeologię na Uniwersytecie Wrocławskim i następnie w 1960) wstąpił do zakonu dominikańskiego, a 25 czerwca 1965 przyjął święcenia kapłańskie[1].

Był m.in. dwukrotnie przeorem klasztoru w Poznaniu (1969-1972 i 1980-1982), pracownikiem Instytutu Tomistycznego w Warszawie (1972-1980), magistrem (wychowawcą) kleryków dominikańskich (1982-1990) oraz socjuszem prowincjała Tadeusza Marka (1990-1994). Od 2001 mieszka w klasztorze w Lublinie.

Pod koniec lat 60. zaczął jeździć z tajnymi podróżami misyjnymi do ówczesnego Związku Radzieckiego - Wilna, Tallinna, Rygi, Leningradu i Moskwy. Jego wyjazdy trwały systematycznie do 1977 i ponownie od 1984. W 1991 zaangażował się w tworzenie dominikańskiego wikariatu generalnego obejmującego Rosję i Ukrainę. Był m.in. socjuszem pierwszego wikariusza generalnego dominikanów tamże. W latach 1994-1998 mieszkał w Kijowie, gdzie m.in. organizował Wyższy Instytut Nauk Religijnych św. Tomasza z Akwinu.

W latach 70. uczestniczył w spotkaniach Klubu Inteligencji Katolickiej. Poznany tam Bohdan Cywiński poprosił go, żeby został kapelanem głodówki w kościele Św. Marcina w Warszawie w obronie zatrzymanych przez władze komunistyczne członków Komitetu Obrony Robotników (24-31 maja 1977). Brał w tej głodówce udział na tych samych zasadach, co wszyscy uczestnicy. W lutym 1978 podpisał deklarację Towarzystwa Kursów Naukowych.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Aleksandra Hauke-Ligowskiego, Kazimierz wstąpił jako wdowiec w 1947 do zakonu karmelitów i przyjął imię zakonne Aleksander.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego 2005, wyd. Apostolicum, Ząbki 2006

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Błogosławiony kłopot myślenia. Z Aleksandrem Hauke-Ligowskim OP rozmawia Jan Pleszczyński, wyd. Norbertinum, Lublin 2007
  • R. Terlecki Uniwersytet Latający i Towarzystwo Kursów Naukowych 1977-1981, Kraków-Rzeszów 2000