Alhamdulillah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Al-ḥamdulillāh (arab. ‏ٱلْحَمْدُ لِلَّٰهِ‎) znane także pod nazwą Tahmid (arab. ‏تَحْمِيد‎) – arabskie wyrażenie oznaczające „Chwała Bogu”, czasami tłumaczone jako „Dzięki Bogu”. Wyrażenie to jest często używane przez muzułmanów, ponieważ znajduje się ono w Koranie oraz ponieważ wypowiadał je prorok Mahomet. Wypowiadane jest także przez arabskojęzycznych chrześcijan i żydów[1].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Wyrażenie zawiera trzy podstawowe części:

  • al – „ten”
  • ḥamdu – dosłownie „chwała”
  • li-llāh – przyimek + rzeczownik Allah

Słowo Allah oznacza „Bóg”. Zwrot ten znajduje się już w pierwszym wersecie pierwszej sury (Al-Fatiha).

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • Dżabir ibn Abdallah napisał w hadisie, że Mahomet rzekł: „Najlepszym wspomnieniem Boga jest powtarzanie lā ʾilāha ʾillā llāh, a najlepszą modlitwą (du'a) jest al-ḥamdu lillāh”.
  • Abu Huraira napisał, że Mahomet rzekł: „Każda ważna kwestia, która nie zaczyna się od al-ḥamdu lillah, pozostaje wadliwa”.
  • Anas bin Malik napisał, że Mahomet rzekł: „Bóg cieszy się z każdego, kto mówi, al-ḥamdu lillah, gdy bierze kawałek jedzenia i pije wodę”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]