Ambiofonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ambiofonia – technika sztucznej regulacji pogłosu w salach koncertowych, operowych, studiach radiowych i telewizyjnych, za pomocą elektroakustycznych torów i układów nagłaśniających[1].

Jest jednym z elementów reżyserii dźwięku, umożliwiając poprawę pełni jego brzmienia i uzyskania efektów dźwiękowych dobranych do produkowanych utworów muzycznych[1].

Przypisy

  1. a b Wielka Encyklopedia PWN. Tom 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 464. ISBN 83-01-13358-9.