Andreas Andersson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andreas Andersson
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Claes Andreas Andersson
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1974
Nacka, Szwecja
Wzrost 186 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1993–1994 Tidaholm GoIF 9 (0)
1994–1996 Degerfors IF 40 (23)
1996–1997 IFK Göteborg 39 (19)
1997–1998 A.C. Milan 13 (1)
1998–1999 Newcastle United 21 (6)
1999–2005 AIK Solna 102 (29)
W sumie: 224 78
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–2003 Szwecja 42 (8)
  1. Aktualne na: 30 listopada 2006.
  2. Aktualne na: 30 listopada 2006.

Claes Andreas Andersson (10 kwietnia 1974 w Nacka) – piłkarz szwedzki grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 186 cm wzrostu, ważył 82 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę Andersson rozpoczął w małym klubie Hova IF. Już w 1979 roku rozpoczął treningi, a w 1991 roku zadebiutował w pierwszej drużynie. W 1993 roku zdobył 29 goli w niższej lidze, co spowodowało, że przeszedł do trzecioligowego Tidaholms GoIF. Tam występował przez pół roku i w połowie 1994 trafił do pierwszej ligi do drużyny Degerfors IF. Tam występował przez półtora roku, a w 1995 zdobył 13 bramek. Ten wyczyn zaowocował transferem do najbardziej utytułowanego klubu w kraju, IFK Göteborg. W 1996 roku wywalczył z nim tytuł mistrza Szwecji, a także z 19 golami został królem strzelców ligi. W IFK występował jeszcze przez pierwszą połowę 1997 roku – zdobył 13 goli w 13 meczach i przyczynił się do wywalczenia wicemistrzostwa kraju.

Latem 1997 Andersson przeszedł do włoskiego A.C. Milan. W Milanie był drugim Szwedem obok Jespera Blomqvista. W Milanie był jednak rezerwowym i zaliczył 13 spotkań. Zdobył jedną bramkę – w październikowym meczu z Empoli FC, w 68. minucie zapewniając „rosso-nerim” zwycięstwo 1:0. Po pół roku, czyli na początku 1998, wyjechał do Anglii. Newcastle United zapłacił za niego 3 miliony funtów. W Premiership Szwed swój pierwszy mecz zaliczył 1 lutego, a „Sroki” pokonały 1:0 Aston Villę. W Newcastle grał przez rok i zdobył 4 gole w 37 meczach. Był rezerwowym dla Alana Shearera czy Temuriego Kecbai.

W 1999 roku Andreas wrócił do ojczyzny. Podpisał kontrakt z AIK Solna. Kosztował 2 miliony funtów. Wywalczył wicemistrzostwo Szwecji, jednak w pierwszych dwóch sezonach głównie leczył kontuzję. Do formy wrócił w 2001 roku, gdy zaczął grać w pierwszym składzie. Doszedł do finału Pucharu Szwecji, a w 2002 roku powtórzył to osiągnięcie. W 2003 roku odniósł kontuzję, która wyeliminowała go z gry na rok. AIK przeżył międzyczasie spadek do drugiej ligi i rok 2005 Andersson spędził grając na drugim froncie. Po sezonie zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1994 Tidaholms GoIF Szwecja  3. liga 9 6
1994 Degerfors IF Szwecja  Allsvenskan 14 3
1995 Degerfors IF Szwecja  Allsvenskan 26 13
1996 IFK Göteborg Szwecja  Allsvenskan 26 19
1997 IFK Göteborg Szwecja  Allsvenskan 13 13
1997/1998 A.C. Milan Włochy  Serie A 13 1
1997/1998 Newcastle United Anglia  Premiership 12 2
1998/1999 Newcastle United Anglia  Premiership 15 2
1999 AIK Solna Szwecja  Allsvenskan 8 2
2000 AIK Solna Szwecja  Allsvenskan 4 0
2001 AIK Solna Szwecja  Allsvenskan 26 9
2002 AIK Solna Szwecja  Allsvenskan 25 8
2003 AIK Solna Szwecja  Allsvenskan 13 4
2004 AIK Solna Szwecja  Allsvenskan 0 0
2005 AIK Solna Szwecja  Superettan 6 2

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szwecji Andersson zadebiutował 25 lutego 1996 roku w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Australią. W 2002 roku znalazł się w kadrze powołanej przez duet LagerbäckSöderberg na Mistrzostwa Świata 2002, na których był zagrał w trzech spotkaniach: wygranym 2:1 z Nigerią, zremisowanym 1:1 z Argentyną oraz przegranym w 1/8 finału z Senegalem. Karierę reprezentacyjną zakończył w 2003 roku. W kadrze narodowej „Trzech Koron” zagrał 42 razy i strzelił 8 bramek.