Andrzej Brończyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Brończyk
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1951
Inowrocław
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 2000
Bydgoszcz
Wzrost 178 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
Goplania Inowrocław
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1968–1970 Goplania Inowrocław
1970–1992 Zawisza Bydgoszcz 693 (?)
1992–1993 Pomezania Malbork 16 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1993–1998 Zawisza Bydgoszcz (asystent trenera)
1998–1999 Zawisza Bydgoszcz
1999–2000 (j) Start Radziejów

Andrzej Brończyk (ur. 4 lutego 1951 w Inowrocławiu, zm. 31 grudnia 2000 w Bydgoszczy) – polski bramkarz.

Karierę rozpoczął w Goplanii Inowrocław. Potem przeniósł się do Zawiszy Bydgoszcz i grał tam przeszło 20 lat, przez co jest do dziś nazywany legendą bydgoskiego klubu. Ogólnie w klubie z ul. Gdańskiej wystąpił aż w 693 spotkaniach ligowych. Brończyk w sezonie 1992/93 grał także w Pomezanii Malbork. Karierę piłkarską zakończył w wieku 41 lat. Zmarł 31 grudnia 2000 r. na atak serca. Przed śmiercią prowadził IV-ligową drużynę Startu Radziejów.

Od 2002 roku w Bydgoszczy odbywa się memoriał im. Andrzeja Brończyka. Jego imieniem nazwany jest również skwer na bydgoskim osiedlu Leśne, na którym znajduje się tablica upamiętniająca piłkarza.

Tablica upamiętniająca Andrzeja Brończyka przy ul. Modrzewiowej w Bydgoszczy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]