Archeologia Żywa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Archeologia Żywa
Częstotliwość kwartalnik
Państwo  Polska
Adres Kaszubska 4, 50-214 Wrocław
Wydawca Instytut Badań Historycznych i Krajoznawczych Sp. z o.o.
Rodzaj czasopisma archeologia, historia, popularnonaukowe, antropologia
Pierwsze wydanie 1996
Redaktor naczelny dr Paweł Konczewski
Średni nakład 9 000 egz.
Format 210x273 mm
Liczba stron 88
ISSN 1426-7055
Strona internetowa

Archeologia Żywa – czasopismo popularnonaukowe poświęcone archeologii i naukom pokrewnym. Wydawane od 1996 do 1 IV 2012 i od stycznia 2017 r.[1] z siedzibą redakcji znajdującą się we Wrocławiu.

W okresie 1996–2012 r. czasopismo omawiało najnowsze odkrycia polskich i zagranicznych archeologów oraz różne zagadnienia historyczne. Zamieszczało wywiady ze znanymi badaczami oraz opisywało, co dzieje się w światowej archeologii. Zamieszczało sprawozdania z imprez archeologicznych z kraju i ze świata. Na początku czasopismo ukazywało się jako kwartalnik[potrzebny przypis], następnie do numeru 1(59) jako dwumiesięcznik, a od 2(60) jako miesięcznik[2]. Do numeru 2/2002 Archeologia Żywa miała 52 strony i układ dwuszpaltowy a od 3/2002 układ trzyszpaltowy i 60 stron. Od nr 2(42)) magazyn był wydawany w nowej szacie graficznej i miał 64 + 4 strony oraz 8000 tys. nakładu. Ostatnim redaktorem naczelnym pierwszego okresu wydawania pisma był dr Błażej Stanisławski.

Po reaktywacji[1] czasopisma (pierwszy numer 1 (63)) redaktorem naczelnym został dr Paweł Konczewski. Siedziba redakcji pozostała we Wrocławiu, nie zmienił się również wydawca. Nowa wersja pisma publikowana jest jako kwartalnik i ma 88 stron[3]. Wraz z nową odsłoną każdy numer czasopisma nosi temat przewodni, któremu poświęcona jest zwykle większa część tworzących go artykułów. Poza tekstami opisującymi różne zagadnienia archeologiczne i historyczne związane z tematem numeru, pojawiają się również artykuły poświęcone najnowszym odkryciom polskich badaczy w kraju i na świecie, miejscom wartym odwiedzenia czy historii archeologii. Od numeru 1 (67) 2018 rozpoczęto stały cykl tekstów poświęconych tzw. archeokuchni, w której umieszczane są przepisy kulinarne bazujące na starożytnych przepisach i archeologii eksperymentalnej. Poza tworzeniem czasopisma redakcja zajmuje się również prowadzeniem własnych badań naukowych, a także popularyzacją archeologii w Internecie i na wydarzeniach kulturalnych, w tym organizowanym przez siebie corocznym Spotkaniu Miłośników Archeologii Żywej (w skrócie SMAŻ).

Lista numerów po reaktywacji i ich tematów przewodnich[edytuj | edytuj kod]

Po reaktywacji wydano numery o następującej tematyce[4]:

  • nr 1 (63) 2017 – „Powstania, wojny, rebelie”
  • nr 2 (64) 2017 – „Sen, śmierć, zaświaty”
  • nr 3 (65) 2017 – „Nie tylko łopatą”
  • nr 4 (66) 2017 – „Wędrówki ludzi, idei, rzeczy”
  • nr 1 (67) 2018 – „Przyjaźń, miłość, seks”
  • nr 2 (68) 2018 – „Zwierzęta-ludzie. Kto kogo oswoił?”
  • nr 3 (69) 2018 – „Grody, zamki, twierdze”
  • nr 4 (70) 2018 – „100 lat to tak mało”
  • nr 1 (71) 2019 – „Wino, muzyka, śpiew”
  • nr 2 (72) 2019 – „Nie szata zdobi człowieka”
  • nr 3 (73) 2019 – „Skarby, depozyty, unikaty”
  • nr 4 (74) 2019 – „Co skrywają lasy?”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Strona www Archeologii Żywej
  2. Archeologia Żywa - MIESIĘCZNIK "Archeologia Żywa", www.archeologia.com.pl [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-29] (pol.).
  3. dane wydawnicze Archeologia Żywa, nr 1(63), 2017 r.
  4. Archiwum na stronie internetowej czasopisma.