Biez Bileta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biez Bileta
beZ bileta
Ilustracja
Biez Bileta na festiwalu „Fiesta Borealis” w 2006 roku[1].
Rok założenia 1999
Rok rozwiązania 2019
Pochodzenie  Białoruś
Gatunek folk (do 2004)
indie rock
muzyka elektroniczna
Wydawnictwo muzyczne West Records
Skład
Wital Artyst
Alaksandr Iwaszkiewicz
Arciom Daronkin
Uładzimir Razwadouski
Jahor Daronkin
Tania Kusznier
Byli członkowie
Siarhiej Bakawiec
Juryj Rubanik
Alaksandr Hulajeu
Dzianis Szurau
Pawieł Kudryn
Strona internetowa

Biez Bileta (biał. Без Бiлета, ros. Без Билета) – białoruski zespół muzyczny, utworzony w 1999 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa została założona przez Witala Artysta w 1999 roku[2]. Początkowo zespół grał muzykę folkową. W 2004 nastąpiła zmiana stylu Biez Bileta na Indie rock z elementami muzyki elektronicznej. W 2005 roku muzycy grupy zaczęli kierować się w stronę uproszczenia dźwięku. Trzy etapy ewolucji zespołu odzwierciedlają ich albumy Na nieba, Narisowana oraz Poprawka 22[3].

Zespół występował m.in. na takich festiwalach jak: „Słowiański Bazar” (Białoruś), „Basowiszcza”, „Fiesta Borealis” (Polska), „Spirit of Woodstock” (Włochy), „Good. BY” (Niemcy), „Europe des Cultures" (Francja)[4].

Większość teledysków Biez Bileta wyreżyserowała żona lidera zespołu, Tacciana Kusznier. Wśród teledysków są zarówno animowane („Stop Business”, „Went Further”), artystyczne („Narisowana”) jak i realistyczne („Dwie łodki”). Animowany teledysk „Szła dalsze” (w reżyserii Kusznier, animacje wykonał Dzianis Wołkau) brał udział w wielu festiwalach filmów animowanych w Niderlandach, Czechach, Włoszech, Wielkiej Brytanii i Australii. Teledysk „Miesto dla tiebia”, który powstał w 2006 roku, został wykonany ze zdjęć członków zespołu, ich przyjaciół oraz fanów.

Wokalista i lider zespołu Wital Artyst stworzył ścieżkę dźwiękową do rosyjskich filmów „Polowanie na Piranię” (2006) i „Szutka” (2007). Skomponował również muzykę do serialu „Mużcziny nie płaczut” (2004), „Supiermarket”, spektakli teatralnych grupy plastycznej „Inżest”, programów telewizyjnych, kreskówek i reklam[5].

Skład[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

  • Wital Artyst – wokal, gitara akustyczna, produkcja
  • Alaksandr Iwaszkiewicz – gitara
  • Arciom Daronkin – gitara basowa
  • Uładzimir Razwadouski – klawisze
  • Jahor Daronkin – perkusja
  • Tania Kusznier – wokal wspierający, teksty, muzyka

Byli członkowie[edytuj | edytuj kod]

  • Siarhiej Bakawiec – gitara
  • Juryj Rubanik – klawisze
  • Alaksandr Hulajeu – gitara basowa
  • Dzianis Szurau – perkusja
  • Pawieł Kudryn – klawisze, flet, perkusja

Personel techniczny[edytuj | edytuj kod]

  • Andrej Łaps – technik dźwięku
  • Dzmitryj Duminau – dyrektor koncertowy
  • Jauhien Widiczenkau – organizator koncertów, PR[6]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna
2001 Na nieba «На неба»
2004 Narisowana «Нарисована»
2007 Kino «Кино»
2009 Miecztatieli «Мечтатели»
2009 Afrika «Африка»
2011 Zwiozda[7] «Звезда»
2014 Morie «Море»

Single i minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna
2006 Poprawka 22[a] «Поправка 22»
2008 Miecztatieli «Мечтатели»
2008 Good.bye «Good.bye»
2017 Żara[b] «Жара»

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna
2008 Nastojaszczaja lubow' «Настоящая любовь»
2010 Krasnomu disku sołnca «Красному диску солнца»

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Tytułem Festiwal/gala
2000 Odkrycie roku Biez Bileta Rok-karanacyja 2000
2001 Piosenka roku „Maja kraina Biełaruś”[8][9][10] Rok-karanacyja 2001
2006 Specjalna nagroda prasy Biez Bileta festiwal Fiesta Borealis
2009 Wykonawca roku Wital Artyst Rok-karanacyja 2009
Teledysk roku „Miecztatieli”
2010 Zespół roku
„Bolszaja rok-korona”
Biez Bileta Rok-karanacyja 2010
Album roku Afrika
Teledysk roku „Afrika”

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. maksi-singel
  2. minialbum

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Марыя Грудзько, Віктар Пазьнякоў: beZ bileta на польскім фэсьце Przystanek (biał.). W: Tuzin.fm [on-line]. mpby.ru, 2006-08-02. [dostęp 2019-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-17)].
  2. Татьяна Замировская. Bez Bileta :: без билета домой. „Muzykalnaya Gazeta”. 6, 2001. [dostęp 2020-04-22]. [zarchiwizowane z adresu 2020-04-22]. 
  3. Вера Вагнер. Нестареющие «безбилетники». „BelGazeta”. 19 (589), 2007-05-14 (ros.). [dostęp 2020-02-08]. [zarchiwizowane z adresu 2020-02-22]. 
  4. Без билета | Experty.by – белорусская музыка, www.experty.by [dostęp 2017-10-24] (ros.).
  5. Александр Декола, Надежда Ружечка, Незванов Анатолий: Вход свободный (ros.). Sowietskaja Biełorussija, 2010-04-24. [dostęp 2020-02-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-05)].
  6. БЕЗ БИЛЕТА – официальный сайт группы / Биография, 8 października 2017 [dostęp 2017-10-24] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-08].
  7. Сяргей Будкін: Без билета – Звезда, інтэрнэт-рэліз, 2011 (biał.). Будзьма беларусамі!, 2011-10-17. [dostęp 2020-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-04)].
  8. Олег Климов. Фестиваль "Рок-коронация" :: Бодался Цыбин с N.R.M.. „Muzykalnaya Gazeta”. 2, 2003 (ros.). [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z adresu 2019-08-29]. 
  9. Еврорадио: Свое 10-летие супер-хит “Мая краіна — Беларусь” отметит новой версией (ros.). Europejskie Radio dla Białorusi, 2010-02-05. [dostęp 2020-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-20)].
  10. Еўрарадыё: Сваё 10-годдзе супер-хіт “Мая краіна — Беларусь” адзначыць новай версіяй (biał.). Europejskie Radio dla Białorusi, 2010-02-04. [dostęp 2020-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-20)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]