Bitwa pod Placencją

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bitwa pod Piacenzą (271))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Placencją
Czas 271
Miejsce w pobliżu Placencji (obecnie Piacenza)
Terytorium Włochy
Wynik zwycięstwo Jutungów i Alamanów
Strony konfliktu
Rzymianie Jutungowie, Alamanowie
Dowódcy
Aurelian  ?
Siły
15 000 (10 000 legionistów, 5 000 wojsk pomocniczych) 10 000 wojowników
Straty
6 000 zabitych, 4 000 rannych 2 000 – 3 000 zabitych i rannych

Bitwa pod Placencją – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 271 w trakcie walk Rzymian z Jutungami i Alamanami za rządów cesarza Aureliana.

Do bitwy doszło w pobliżu dzisiejszego miasta Piacenza (starożytna Placentia) we Włoszech. Dowodzeni przez cesarza Aureliana Rzymianie ulegli armii Alamanów. Bezpośrednią przyczyną bitwy był najazd Jutungów, którzy przekroczyli przełęcze w Alpach i wykorzystali zaangażowanie cesarza w walki z Wandalami w Panoni[1].

W roku 271 wojska Aureliana podjęły marsz przeciwko odłamowi Jutungów, którzy nieco wcześniej najechali Italię. W trakcie walk Aurelian wpadł w zastawioną przez Alamanów pułapkę. Cesarz uratował życie, jednak jego armia została całkowicie zniszczona przez Germanów. Wiadomość o klęsce wywołała wielki niepokój w Rzymie i problemy finansowe państwa[2].

Po zwycięstwie Jutungowie podzielili oddziały i dokonywali grabieży na terenie niziny nadpadańskiej, po czym udali się do środkowej Italii w stronę Rzymu. Jednakże podzielone oddziały zostały pokonane przez Aureliana koło Pisaurum, pod Fanum Fortunae, nad rzeką Metaurus i pod Ticinum (Pawia)[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Suski 2008 ↓, s. 59.
  2. Historia Augusta ↓, Aurelian 21, 1–5.
  3. Suski 2008 ↓, s. 60–61.

Bibliografia[edytuj]

Źródła
  • Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana. Opracowanie i tłumaczenie Hanna Szelest. Warszawa: 1966.
Opracowania