Butastur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Butastur[1]
Hodgson, 1843[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – myszołap białobrewy (B. indicus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Accipitrini
Rodzaj Butastur
Typ nomenklatoryczny

Circus teesa Franklin, 1831

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Butasturrodzaj ptaka z podrodziny jastrzębi (Accipitrinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i Azji[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 35–48 cm, rozpiętość skrzydeł 84–110 cm; masa ciała 300–433 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Butastur: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Buteo Lacépède, 1799 (myszołów) oraz Astur Lacépède, 1801 (jastrząb)[8].
  • Buteopernis: łac. buteo, buteonis „myszołów”; rodzaj Pernis Cuvier, 1816 (trzmielojad)[8]. Gatunek typowy: Circus teesa Franklin, 1831.
  • Poliornis: gr. πολια polia „siwowłosy”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[8]. Gatunek typowy: Circus teesa Franklin, 1831.
  • Valeria: łac. valeria „rodzaj orła”[8]. Gatunek typowy: Circus teesa Franklin, 1831.
  • Bupernis: łac. buteo, buteonis „myszołów”; rodzaj Pernis Cuvier, 1816 (trzmielojad)[8]. Gatunek typowy: Circus teesa Franklin, 1831.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Butastur, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B.H. Hodgson. Catalogue of Nepdlese Birds presented to the Asiatic Society, duly named and classified by the Donor. „The journal of the Asiatic Society of Bengal”. 12 (1), s. 311, 1843 (ang.). 
  3. R. Jameson. On the Affinities of the Falconidce; being an attempt at a Natural Arrangement of this Family. „Calcutta Journal of Natural History”. 1, s. 319, 1841 (ang.). 
  4. J.J. Kaup: Classification der Säugethiere und Vögel. Darmstadt: C. W. Leske, 1844, s. 122. (niem.)
  5. G.R. Gray: List of the specimens of birds in the collection of the British Museum. Cz. 1. London: printed by the order of the Trustees, 1844. (ang.)
  6. G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: Printed by order of the Trustees, 1855, s. 4. (ang.)
  7. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-06-05]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  8. a b c d e Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2019-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-05].