Canens (mitologia rzymska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Canens – w mitologii rzymskiej personifikacja śpiewu.

Canens była nimfą z Lacjum, córką Janusa i żoną króla Pikusa. Gdy Kirke zamieniła Pikusa w dzięcioła, Canens wyruszyła na poszukiwanie go. Po sześciu dniach i nocach padła wyczerpana nad brzegiem Tybru. Tam zaśpiewała i rozpłynęła się w powietrzu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]