Casus foederis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Casus foederis (łac.)[1] – przypadek, który w myśl zawartej umowy międzynarodowej zobowiązuje państwa sprzymierzone do wspólnej akcji.

Przykładowo, zgodnie z Traktatem Północnoatlantyckim – art. 5, atak na którekolwiek z państw członkowskich NATO w Europie lub Ameryce Północnej jest równoznaczny z atakiem na wszystkie państwa tego sojuszu i zobowiązuje pozostałe państwa członkowskie do udzielenia pomocy zaatakowanemu. Jest to szczególny rodzaj solidarności wojskowej między członkami Sojuszu NATO.

Pakt Ligi Narodów głosił w art. 16: jeżeli któryś z członków Ligi ucieka się do wojny wbrew zobowiązaniom wynikającym z Paktu, uważany będzie ipso facto[2] za dopuszczającego się aktu wojennego przeciw wszystkim Członkom Ligi.

Przypisy

  1. Słownik Wyrazów Obcych : casus foederis, federacja
  2. łac. na mocy samego faktu, tym samym (Słownik Wyrazów Obcych: ipso facto)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]