Certyfikat inwestycyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Certyfikat inwestycyjnypapier wartościowy emitowany przez fundusz inwestycyjny zamknięty. Jest on papierem wartościowym imiennym lub na okaziciela. Jako papier wartościowy na okaziciela może być notowany na giełdzie. Jest niepodzielny, może istnieć czasowo (przez czas istnienia samego funduszu), reprezentuje równe prawa majątkowe.

Certyfikaty emitowane są w seriach, a uprawnienia uczestników wynikające z certyfikatów inwestycyjnych różnych serii mogą się różnić.

Wartość certyfikatu można określić na dwa sposoby:

  1. Fundusz inwestycyjny dokonuje wyceny aktywów, ustalenia wartości aktywów netto oraz wartości aktywów netto przypadających na certyfikat inwestycyjny nie rzadziej niż raz na trzy miesiące, siedem dni przed rozpoczęciem zbywania certyfikatów kolejnej emisji albo w dniu wykupywania certyfikatów.
  2. W przypadku, gdy fundusz inwestycyjny ma certyfikaty inwestycyjne dopuszczone do obrotu na giełdzie - sam rynek określa taką wartość.

Aktywa funduszu (w przypadku wyceny przez sam fundusz) wycenia się według wiarygodnie oszacowanej wartości godziwej poszczególnych składników. Wartość aktywów netto ustala się, pomniejszając wartość aktywów funduszu o jego zobowiązania. W Polsce rachunkowość funduszy inwestycyjnych wynika z odpowiedniego rozporządzenia, chyba, że fundusz stosuje MSR. Z przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r.o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (tj Dz.U z 2018, poz. 56 ze zmianami) [1] wynika, ze fundusz może zlecić wycenę podmiotowi zewnętrznemu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]