Cewka zapłonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cewka zapłonowa

Cewka zapłonowatransformator impulsowy (właściwie: induktor) w bateryjnym układzie zapłonowym silników spalinowych. Uzwojenie pierwotne transformatora zawiera kilkadziesiąt zwojów, a uzwojenie wtórne kilka tysięcy zwojów. Obwód uzwojenia pierwotnego jest cyklicznie w odpowiednich momentach pracy silnika przerywany przez przerywacz mechaniczny lub elektroniczny. Rozłączenie uzwojenia pierwotnego powoduje skok napięcia na uzwojeniu wtórnym i wygenerowanie pojedynczego impulsu napięciowego, dającego iskrę na świecy zapłonowej. Silniki o takim systemie zapłonu nazywane są silnikami o zapłonie iskrowym.

Wyróżnia się typy cewek zapłonowych[1]:

  • Cewki zapłonowe kielichowe - pierwsza technologia cewek, duża cewka w kształcie walca (kielicha) zawiera tylko transformator o przełożeniu około 1:100, stosowane w samochodach do lat 80. XX w.
  • Cewki zapłonowe w instalacjach z rozdzielaczem - zmodyfikowane cewki pierwszej generacji, stosowane w samochodach produkowanych w latach 90. XX w, zazwyczaj współpracujące z elektronicznym układem zapłonowym.
  • Cewki zapłonowe blokowe - urządzenia będące zespołem cewek stosowanych w układach zapłonowych bez rozdzielacza. Układy będące w technologii jednoiskrowej zawierają taką liczbę cewek jak liczba cylindrów w silniku. W technologii dwuiskrowej jedna cewka zasila dwie świece.
  • Cewki zapłonowe świecowe - zminiaturyzowane cewki zapłonowe instalowane bezpośrednio na świecy, zintegrowane z układem elektronicznym załączania cewki. Najczęściej stosowane rozwiązanie w samochodach produkowanych w XXI w.
  • Systemy cewek zapłonowych (listwy cewek) - zintegrowane układy cewek naświecowych, wewnętrznie stanowią układy cewek świecowych (jednoiskrowe) lub układy cewek dwuiskrowych.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Technologie cewek zapłonowych. [dostęp 2017-08-13].