Chasiempis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chasiempis[1]
Cabanis, 1847[2]
Przedstawiciel rodzaju – hawajczyk rdzawoczelny (Ch. sandwichensis)
Przedstawiciel rodzaju – hawajczyk rdzawoczelny (Ch. sandwichensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina monarki
Rodzaj Chasiempis
Gatunki
  • C. sclateri
  • C. ibidis
  • C. sandwichensis

Chasiempis – rodzaj ptaka z rodziny monarek (Monarchidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Hawajach[3].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 14 cm, masa ciała 12-18 g (samce są średnio o ok. 10% większe niż samice)[4].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: χαινω khainō – „otwierać szeroko usta, tęsknić za” oraz εμπις empis, εμπιδος empidos – „moskit, komar”[5].

Gatunek typowy[edytuj]

Muscicapa sandwichensis Gmelin

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy

  1. Chasiempis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Cabanis. Ornithologische Notizen. „Archiv für Naturgeschichte”. 13, s. 207, 1847 (niem.). 
  3. F. Gill, D. Donsker: Monarchs (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-10].
  4. B. Coates, G. Dutson, Ch. Filardi, P. Clement, P. Gregory, K. Moeliker: Family Monarchidae (Monarch-flycatchers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2006. ISBN 84-96553-06-X. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-11-10]. (ang.)
  6. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Monarchidae Bonaparte, 1854 - monarki - Monarchs (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-11-10].
  7. a b E.A. VanderWerf. Biogeography of 'Elepaio: evidence from inter-island song playbacks. „The Wilson Journal of Ornithology”. 119 (3), s. 325-333, 2007. DOI: 10.1676/06-015.1 (ang.). 
  8. a b E.A. VanderWerf. Ecogeographic patterns of morphological variation in Elepaios (Chasiempis spp.): bergmann's, allen's, and gloger's rules in a microcosm. „Ornithological Monographs”. 73, s. 1-34, 2011 (ang.). 
  9. a b E.A. VanderWerf, L.C. Young, N.W. Yeung, D.B. Carlon. Stepping stone speciation in Hawaii's flycatchers: molecular divergence supports new island endemics within the elepaio. „Conservation Genetics”. 11 (4), s. 1283-1289, 2010. DOI: 10.1007/s10592-009-9958-1 (ang.).