Chrzęstniak mięsakowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Chrzęstniak mięsakowy (chrzęstniakomięsak, łac. chondrosarcoma) – złośliwy nowotwór tkanki chrzęstnej. Wyróżnia się kilka wariantów tego nowotworu, różniących się lokalizacją, przebiegiem i wiekiem zachorowania.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Chrzęstniakomięsak częściej występuje w dorosłym lub starszym wieku. Chrzęstniakomięsak centralny najczęściej dotyczy chorych w wieku 40-50 lat; wariant jasnokomórkowy w wieku 25-50 lat, mezenchymalny – od 10 do 40 lat, odróżnicowany od 30 do 60 roku życia, powierzchowny – 30-40 lat. Zachorowania na wariant przykostny nie wykazują podobnego wzrostu zachorowań w żadnej dekadzie życia. Oczywiście, nie można wykluczyć wystąpienia określonego wariantu nowotworu poza tymi przedziałami czasowymi.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

  • Chrzęstniakomięsak centralny (chondrosarcoma centrale) – powstaje w jamie szpikowej kości długich (w proksymalnym odcinku kości ramieniowej, w obydwu odcinkach kości udowej i piszczelowej; w połowie przypadków zmiana rozwija się na podłożu wcześniej istniejących zmian chrzęstnych (chrzęstniaka śródkostnego);
  • Chrzęstniakomięsak powierzchowny (chondrosarcoma periphericum) – wyrasta z powierzchni kości w obręb otaczających tkanek, najczęściej zajmując kości miednicy i proksymalną część kości udowej, zazwyczaj rośnie powoli;
  • Chrzęstniakomięsak przykostny (chondrosarcoma juxtacorticale) – zwykle rozwija się w kości udowej, ramieniowej i piszczeli; powolny wzrost mas guza zajmuje dużą powierzchnię kości;
  • Chrzęstniakomięsak jasnokomórkowy (chondrosarcoma clarocellulare) – najczęściej w główce i dalszym odcinku kości udowej albo dalszym odcinku kości ramieniowej. Nowotwór rośnie powoli, ale destrukcyjnie;
  • Chrzęstniakomięsak mezenchymalny (chondrosarcoma mesenchymale) – zwykle rozwija się w kościach twarzy i miednicy. Przebieg jest niekorzystny.
  • Chrzęstniakomięsak odróżnicowany (chondrosarcoma dedifferentiatum) – z reguły rozwija się w kościach miednicy, kości udowej i ramieniowej. Przebieg też jest niekorzystny, 90% chorych umiera do 2 lat po zakończeniu leczenia.
Obraz histologiczny chrzęstniaka mięsakowego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Stachura, Wenancjusz Domagała Patologia znaczy słowo o chorobie. T. 2. Wydawnictwo Polskiej Akademii Umiejętności, Kraków 2003. ISBN 83-88857-65-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.