Crocidura miya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Crocidura miya[1]
Phillips, 1929
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd owadożerne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina zębiełki
Rodzaj Crocidura
Gatunek Crocidura miya
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Crocidura miya – gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae)[3].

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała – 5-6,5 cm
  • Długość ogona – 4-4,5 cm

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje na Sri Lance i jest gatunkiem endemicznym. Występuje na sawannach, w wilgotnych i suchych lasach.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Crocidura miya ma długi, ale skąpo owłosiony ogon. Większość swego życia spędza pośród butwiejących szczątków organicznych zalegających w leśnej glebie. Dlatego też, z powodu tak dużej wilgotności powietrza i względnego chłodu jego pokarm stanowią liczne bezkręgowce. Zdarza się, że jego ofiarami są małe jaszczurki i młode ptaki. C. miya wydzielają zapach wydzielany przez gruczoły zapachowe, które skutecznie chronią go przed drapieżnikami.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Rozród zębiełka cejlońskiego przypada na okres od marca do listopada. W tym czasie samica wydaje na świat 5 miotów, w którym każdy ma po 6 młodych. Już po 8 dniach młode opuszczają gniazdo, przy czym młody C. miya chwyta mocno ogon swojego poprzednika i taką karawaną prowadzoną przez matkę, udają się w poszukiwaniu pożywienia. Takie zjawisko można zaobserwować tylko w rodzaju Crocidura.

Przypisy

  1. Crocidura miya w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Crocidura miya. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crocidura miya. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-13]