Daniel Ghiţă

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kickboxing pictogram.svg Daniel Ghiţă
Daniel Ghiţă
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1981
Bukareszt, Rumunia
Obywatelstwo  Rumunia
Wzrost 195 cm
Masa ciała 110 (2010) kg
Styl walki boks tajski
Kategoria wagowa ciężka, superciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 61
Zwycięstwa 50
Przez nokauty 39
Porażki 11
Remisy 0

Daniel Ghiţă (ur. 22 kwietnia 1981 w Bukareszcie) – rumuński kick-boxer, zawodnik K-1. Mistrz organizacji It’s Showtime w wadze ciężkiej z 2012.

Kariera sportowa[edytuj]

W latach 2004-2008 występował w rumuńskiej organizacji kick-boxerskiej Local Kombat, której był mistrzem w wadze ciężkiej. W maju 2005 roku zdobył mistrzostwo Europy WKN w boksie tajskim, pokonując przez decyzję Mourada Bouzidiego.

W formule K-1 zadebiutował w maju 2007 roku na gali K-1 Fighting Network Romania. 11 sierpnia 2009 roku po raz pierwszy wystąpił w prestiżowym cyklu K-1 World GP. W swoim debiucie wygrał w Tokio turniej kwalifikacyjny do K-1 WGP Final 16, pokonując wszystkich trzech rywali przed czasem w pierwszej rundzie w łącznym czasie 5 minut i 15 sekund, co jest jednym z najszybszych zwycięstw w historii turniejów rangi K-1 WGP[1]. Mimo że w Final 16 uległ Semmy'emu Schiltowi, wystąpił podczas Finału K-1 WGP w drugiej walce rezerwowej z debiutującym w K-1 Siergiejem Charitonowem. Ghiţă znokautował Rosjanina swoją popisową techniką – niskimi kopnięciami[2].

W październiku 2010 roku podczas Final 16 znokautował ciosami pięściami Errola Zimmermana, zostając pierwszym w historii Rumunem, który awansował do Finału K-1 WGP[3]. W ćwierćfinale tego turnieju został wyeliminowany przez Gökhana Sakiego, po niezwykle zaciętym pojedynku (do wyłonienia zwycięzcy potrzebna była dodatkowa runda)[4].

28 stycznia 2012 roku na gali It’s Showtime 2012 in Leeuwarden stoczył pojedynek o mistrzostwo organizacji It’s Showtime w wadze ciężkiej z Hesdym Gergesem. Ghiţă już w pierwszej rundzie znokautował Egipcjanina lewym sierpowym, odbierając mu pas mistrzowski[5].

31 grudnia 2012 wystartował w turnieju Glory Heavyweight Grand Slam Tournament, pokonując w drodze do finału Jhonata Diniza, Mourada Bouzidiego i Jamala Ben Saddika. W finale uległ ponownie Holendrowi Semmy'emu Schiltowi przez TKO w pierwszej rundzie[6].

W latach 2013-2014 wyłącznie związany z GLORY, tocząc zwycięskie pojedynki m.in. z Andersonem Silvą czy w rewanżu Errolem Zimmermanem. Po za tym dwukrotnie mierzył się z Rico Verhoevenem, w tym raz o mistrzostwo GLORY wagi ciężkiej - w obu przypadkach przegrywając z Holendrem na punkty.

Osiągnięcia[edytuj]

Zawodowe:

  • Mistrz Rumunii WKN w boksie tajskim w wadze ciężkiej
  • 2005: Mistrz Europy WKN w boksie tajskim w wadze ciężkiej
  • 2009: K-1 World GP w Tokio (Final 16 Qualifying GP) – 1. miejsce
  • 2012: Mistrz It’s Showtime w wadze ciężkiej
  • 2012: Glory Heavyweight Grand Slam Tournament - finalista turnieju wagi ciężkiej
  • 2013: Glory Heavyweight World Championship Tournament - finalista turnieju wagi ciężkiej

Amatorskie:

  • 1999: Mistrzostwa Świata IAMTF w boksie tajskim – Med 3.png w kat. -91 kg
  • 2000: Mistrzostwa Europy w boksie tajskim - Med 1.png w kat. -91 kg
  • 2001: Mistrzostwa Świata IAMTF w boksie tajskim – Med 3.png w kat. -91 kg
  • 2002: Mistrzostwa Europy IAMTF w boksie tajskim – Med 2.png w kat. -91 kg

Przypisy

  1. Stuart Tonkin: Peter Aerts' Record Smashed - Next Generation Finally Arrive! (ang.). k-1.co.jp, 11 sierpnia 2009. [dostęp 11.08.2009].
  2. A Clean Sweep as Bodies Fall (ang.). k-1.co.jp. [dostęp 5 grudnia 2009].
  3. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard (ang.). [dostęp 2 października 2010].
  4. Stuart Tonkin: K-1 WGP 2010: A Monster Crowned (ang.). [dostęp 13 grudnia 2010].
  5. It’s Showtime 55: Badr Hari zdemolował Gokhana Saki! Wyniki! (pol.). http://fightsport.pl.+[dostęp 28 stycznia 2012].
  6. Glory 4 Results (ang.). mmafighting.com.

Linki zewnętrzne[edytuj]