Dekanat wolborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dekanat wolborski
Data powołania 1764
Archidiecezja łódzka
Dziekan ks. prałat Grzegorz Gogol[1]
Wicedziekan ks. Roman Kurzdym[1]
Dane statystyczne
Liczba wiernych ok. 17 000
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych

14
Liczba parafii 7

Dekanat wolborskidekanat leżący w południowo-wschodniej części archidiecezji łódzkiej. Zamieszkuje go około 17 tys. wiernych.

Dekanat wolborski powstał w roku 1764. Do roku 1824 do dekanatu wolborskiego należały parafie: Czarnocin, Chorzęcin, Łaznów, Niesułków, Łódź, Gałków, Nagórzyce.

Dekanat wolborski powstał w dzień św. Mikołaja 6 grudnia 1990 r. dekretem biskupa Władysława Ziółka. W ten sposób po latach Wolbórz znów stał się siedzibą dziekana. Pierwszym dziekanem wolborskim po tej reformie został ks. Władysław Mularczyk - proboszcz parafii w Wolborzu.

Początkowo należało do niego 5 parafii:

15 sierpnia 2015 roku, na mocy dekretu arcybiskupa metropolity łódzkiego Marka Jędraszewskiego dokonano reorganizacji dekanatów[2]:
- parafię z Chorzęcina przeniesiono do dekanatu tomaszowskiego
- do dekanatu włączono parafie:

Funkcję dziekana dekanatu wolborskiego sprawuje ks. prałat Grzegorz Gogol, funkcję wicedziekana pełni ks. Roman Kurzdym (wcześniej tę funkcję sprawował proboszcz Parafii Podwyższenia Świętego Krzyża w Moszczenicy - ks. Władysław Paś), natomiast ojcem duchownym dekanatu jest ks. Bogdan Heliński[potrzebny przypis]

Po reorganizacji w skład dekanatu wchodzi 7 parafii:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]