Dekanat wolborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dekanat wolborski
Państwo  Polska
Data powołania 1764
Archidiecezja łódzka
Dziekan ks. kan. Władysław Paś
Wicedziekan ks. kan. Krzysztof Nowak
Dane statystyczne
Liczba wiernych ok. 17 000
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych

14
Liczba parafii 6

Dekanat wolborskidekanat leżący w południowo-wschodniej części archidiecezji łódzkiej. Zamieszkuje go około 17 tys. wiernych.

Dekanat wolborski powstał w roku 1764. Do roku 1824 do dekanatu wolborskiego należały parafie: Czarnocin, Chorzęcin, Łaznów, Niesułków, Łódź, Gałków, Nagórzyce.

Dekanat wolborski powstał w dzień św. Mikołaja 6 grudnia 1990 r. dekretem biskupa Władysława Ziółka. W ten sposób po latach Wolbórz znów stał się siedzibą dziekana. Pierwszym dziekanem wolborskim po tej reformie został ks. Władysław Mularczyk - proboszcz parafii w Wolborzu.

Początkowo należało do niego 5 parafii:

15 sierpnia 2015 roku, na mocy dekretu arcybiskupa metropolity łódzkiego Marka Jędraszewskiego dokonano reorganizacji dekanatów[1]:
- parafię z Chorzęcina przeniesiono do dekanatu tomaszowskiego
- do dekanatu włączono parafie:

Funkcję dziekana dekanatu wolborskiego od 14 września 2016 roku sprawuje proboszcz Parafii Podwyższenia Świętego Krzyża w Moszczenicy - ks. Władysław Paś, natomiast ojcem duchownym dekanatu jest ks. Bogdan Heliński[2]

Po reorganizacji w skład dekanatu weszło 7 parafii:

1 września 2020 r. abp metropolita łódzki Grzegorz Ryś wydał dekret o przywróceniu dekanatu sulejowskiego, wyłączając jednocześnie parafię NMP Królowej Polski we Włodzimierzowie z dekanatu wolborskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]