Deklaracja filadelfijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Deklaracja Filadelfijska)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Deklaracja filadelfijska – dokument przyjęty 10 maja 1944 roku podczas dwudziestej szóstej sesji Konferencji Ogólnej Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w Filadelfii. W 1946 roku stała się, jako załącznik, częścią statutu Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwanego Konstytucją MOP.

Tekst Deklaracji filadelfijskiej składa się z 5 rozdziałów dotyczących celów i zadań MOP, które mają wywierać wpływ na politykę państw członkowskich.

I część zawiera podstawowy dekalog MOP, podkreślając 4 gruntowne zasady, a mianowicie:

  1. praca nie jest towarem
  2. wolność słowa i stowarzyszania się jest kluczowa dla trwałego postępu
  3. bieda gdziekolwiek stanowi zagrożenie dla dobrobytu wszędzie
  4. walkę przeciw niedostatkowi powinien podjąć każdy kraj, najlepiej przy współpracy z innymi.

II część jest swoistą deklaracją założeń tworzących statut Międzynarodowej Organizacji Pracy. W części tej podkreśla się prawo do dobrobytu i rozwoju duchowego bez względu na rasę, wyznanie czy płeć, przy czym dążenie do zachowania tego prawa powinno stać u podstaw polityki krajowej i międzynarodowej.

III część zawiera kwestie z zakresu prawa pracy, a w szczególności: zobowiązanie popierania pełnego zatrudnienia, podniesienia standardów pracy i życia, migracji zarobkowej, postępu technicznego, zabezpieczenia społecznego, ochrony życia i zdrowia, zamienności pokoleń, równego dostępu do edukacji i kultury.

IV część zakłada współpracę z innymi organizacjami i instytucjami, których działania są sprzeczne z założeniami MOP, w celu osiągnięcia wyznaczonych zadań.

V część propaguje urzeczywistnianie zasad MOP przez wszystkie narody świata, z uwzględnieniem możliwości warunkowanych przez rozwój społeczny i gospodarczy.

Bibliografia[edytuj]