Diksonia antarktyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dicksonia antarctica)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diksonia antarktyczna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd olbrzymkowce
Rodzina diksoniowate
Rodzaj diksonia
Gatunek diksonia antarktyczna
Nazwa systematyczna
Dicksonia antarctica Labill.
Nov. Holl. Pl. 2: 100, t. 249 1807
Synonimy
  • Balantium antarcticum C.Presl
  • Cibotium billardierei Kaulf.[2]

Diksonia antarktyczna (Dicksonia antarctica Labill.) – gatunek paproci z rzędu olbrzymkowców[1].

Podawane są jej polskie nazwy diksonia antarktyczna[3], dwuwijka antarktyczna lub diksonia południowa[4], pochodzące od nazwy naukowej Dicksonia antarctica Labill.

Jest to drzewiasta paproć pochodząca z południowo-wschodniej Australii. Wysokość zazwyczaj ok. 4,5-5 m, choć może dojść nawet do 15 m. Jej pierzaste liście osiągają długość do 3 m. Pień wyprostowany, gęsto pokryty włóknistymi korzeniami, na których często wyrastają epifityczne storczyki, a także inne paprocie. W naturalnym siedlisku rośnie w górach, w których bardzo często występują mżawki i mgły[3].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Jest uprawiana jako roślina ozdobna. W uprawie rzadko przekracza wysokość 3 m. Jest mało odporna na mróz, znosi tylko kilkustopniowe mrozy (strefy mrozoodporności 8–10), w warunkach polskich uprawia się ją jako roślinę pokojową. Preferuje torfową i wilgotną glebę, stanowisko w półcieniu. Źle znosi przesuszenie. Rozmnaża się z wytwarzanych latem zarodników[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b World Flora Online [dostęp 2019-11-25].
  2. Dicksonia antarctica Labill.. W: Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2020-01-29].
  3. a b c Geoff Burnie i inni, Botanica. Rośliny ogrodowe, Könemann, 2005, ​ISBN 3-8331-1916-0
  4. Janet Marinelli (red.), Wielka Encyklopedia Roślin, Warszawa: wyd. Świat Książki, 2006, s. 318, ​ISBN 83-7391-888-4