Doświadczenie Ørsteda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Doświadczenie Ørsteda, przedstawione przez prof. Olivera Zajkova w Instytucie Fizyki na Uniwersytecie Świętych Cyryla i Metodego w Skopju w Macedonii

Doświadczenie Hansa Ørsteda (spolszczona pisownia: Oersteda) – doświadczenie, którego zasadę odkrył w 1820 roku Hans Ørsted. Ustawiona pod przewodnikiem elektrycznym igła magnetyczna zmienia swoje położenie po zasileniu przewodnika prądem elektrycznym[1] co pokazuje, iż wokół przewodnika wytwarza się pole magnetyczne[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Bogusz, Mateusz Moksa: Doświadczenie Hansa Oersteda (pol.). [dostęp 2014-09-10].
  2. Katarzyna Świętek: Doświadczenie Oersteda (pol.). Elektryczność i elektromagnetyzm. [dostęp 2014-09-10].