Droga Szabatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Droga szabatowa – według Miszny odległość, którą wolno było przejść Izraelitom w szabat. Jej długość określa się na 2000 łokci (około 900 metrów).

Dz. 1:12 wynika, że Góra Oliwna leżała w "odległości drogi szabatowej" od Jerozolimy. Józef Flawiusz raz podaje, że Góra Oliwna znajdowała w odległości pięciu stadiów (925 m) od miasta, a innym razem, że było to sześć stadiów (1110 m), co prawdopodobnie wynika z przyjęcia innego punktu wyjścia. Na podstawie Joz 3:4 źródła rabiniczne ustalały, że "odległość drogi szabatowej" wynosi 2000 łokci (890 m).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • SDA Bible Commentary, t. V, s. 587
  • Cyclopedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature