Dziad i baba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziad i baba
Ilustracja
Ilustracja z 1887 roku - Piotr Stachiewicz
Autor Józef Ignacy Kraszewski
Typ utworu utwór poetycki
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1838

Dziad i baba – wiersz Józefa Ignacego Kraszewskiego, opublikowany po raz pierwszy w jego tomie Poezji w 1838 roku.

Wiersz jest jedynym utworem poetyckiem tego autora, który cieszył się popularnością i nie został zapomniany[1]. Do tego wiersza skomponował melodię Stanisław Moniuszko. Inne wiersze tego autora, w przeciwieństwie do prozy, nie miały powodzenia wśród czytelników.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Wiersz opowiada historię dwojga małżonków o podeszłym wieku, którzy codziennie zapewniają się o swojej miłości. Jednak kiedy do ich domu puka Śmierć, by zabrać jednego z nich, każde myśli tylko o tym by ratować siebie, nawet jeśli oznacza to zgon współmałżonka. Utwór jest satyrą na ludzki egoizm i zakłamanie.

Tłumaczenia na języki obce[edytuj | edytuj kod]

Wiersz został przełożony na język angielski pod tytułem A Gaffer and His Wife (tłum. Tomasz Wyżyński)[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Historia literatury polskiej w zarysie wyd. PWN, Warszawa, 1980

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia literatury polskiej w zarysie. Warszawa: 1980, s. 259.
  2. "A Gaffer and His Wife", trans. Tomasz Wyżyński , [w:] The Flying Cow and Other Polish Verses for Children, Warszawa: Interperess Publishers, 1988, s. 15-18, ISBN 83-223-2267-4.

Linki[edytuj | edytuj kod]