EP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Winylowa wersja minialbumu

Extended Play (termin szerzej znany jako EP lub minialbum) – nagranie muzyczne, które zawiera więcej utworów niż singel, ale zwykle nie kwalifikuje się jako album lub LP[1][2][3]. Współczesne epki zawierają zazwyczaj co najmniej trzy utwory a maksymalnie sześć i są uważane za „tańsze i mniej czasochłonne” dla artysty w produkcji w przeciwieństwie do albumu[3]. Określenie EP początkowo odnosiło się do pewnych typów płyt winylowych innych niż przy standardowym odtwarzaniu (SP) i LP o częstotliwości 78 obr./min[4], teraz jest on stosowany również do średniej długości płyt CD i muzyki w formacie plików do pobrania.

W Wielkiej Brytanii Official Charts Company definiuje granicę między klasyfikacją EP i albumów przy maksymalnej długości płyty w wysokości 25 minut  i nie więcej niż czterech utworów na niej zawartych (nie licząc alternatywnych wersji dodatkowych utworów, jeśli są obecne)[1][2]. Nowoczesne EP jest zwykle definiowane jako generalnie od czterech do sześciu utworów, przy czym niektóre źródła ustalają maksymalnie siedem utworów lub 28 minut trwającego czasu zawartych na nim utworów[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Official Charts Operations Team, Chris Austin, Rules for Chart Eligibility Singles, marzec 2015.
  2. a b Official Charts Operations Team, Chris Austin, "Rules for Chart Eligibility Albums", marzec 2015.
  3. a b Michael Fuhr, Globalization and Popular Music in South Korea: Sounding Out K-Pop., 2015.
  4. Luc Baert, Digital Audio Technology: A Guide to CD, MiniDisc, SACD, DVD(A), MP3 and DAT., Taylor & Francis, 2001, ISBN 978-0-240-51654-7 [dostęp 2020-11-19] (ang.).
  5. What Is an Extended Play? (with picture), wiseGEEK [dostęp 2020-11-19] (ang.).