Eleuterios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eleuterios (zm. 619) – uzurpator bizantyjski, egzarcha Rawenny.

W 617 roku zbuntował się przeciwko cesarzowi Herakliuszowi w Italii. Powodem wystąpienia była restrykcyjna polityka fiskalna basileusa w stosunku do egzarchatu raweńskiego. Eleuterios ogłosił się władcą Italii i na czele wiernych sobie oddziałów ruszył na Rzym, opanowany przez Longobardów. W trakcie wyprawy zginął podczas jednej z potyczek z barbarzyńcami.