Przejdź do zawartości

Energia pierwotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Energia pierwotna, EP – energia pozyskiwana bezpośrednio z zasobów naturalnych (odnawialnych i nieodnawialnych).

W budownictwie termin ten występuje w postaci wskaźnika EP (nieodnawialna energia pierwotna). Jest on używany w świadectwach charakterystyki energetycznej do opisu rocznego zapotrzebowania na energię, wynikającego z użytkowania budynku (między innymi na ogrzewanie, chłodzenie, wentylację i przygotowanie ciepłej wody użytkowej)[1].

Wskaźnik EP podaje się w kilowatogodzinach na metr kwadratowy na rok (kWh/(m²·rok)). Zgodnie z wymaganiami obowiązującymi od stycznia 2021 roku dla domów jednorodzinnych maksymalna dopuszczalna wartość EP wynosi 70 kWh/(m²·rok) (dotyczy nowych i przebudowywanych budynków)[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Wskaźnik EP (współczynnik energii pierwotnej budynku) [online], ROCKWOOL [dostęp 2025-12-13].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Józef Paska: Wytwarzanie rozproszone energii elektrycznej i ciepła, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2010.