Era wolności (1718-1772)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arvid Horn jeden z liderów Mösspartiet
Carl Gyllenborg jeden z liderów Hattpartiet

Era wolności (szw. Frihetstiden) – okres w historii Szwecji w latach 1718-1772 charakteryzujący się upadkiem absolutyzmu po śmierci Karola XII (1718) i rozwojem parlamentaryzmu szwedzkiego i trwający aż do absolutystycznego zamachu stanu który zorganizował ambitny Gustaw III w roku 1772 (zob. konstytucja Szwecji z 1772 roku).

Epoka wolności upłynęła pod znakiem walk partii prorosyjskiej ("partia czapek" - Mösspartiet) z partią profrancuską - antyrosyjską ("partia kapeluszy" - Hattpartiet). W roku 1738 partia kapeluszy odniosła znaczne zwycięstwo i Arvid Horn musiał odejść z polityki. Ważnym wydarzeniem epoki było zniesienie cenzury w Szwecji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herman Lindqvist, Historien om Sverige – Nyttan och nöjet, Stockholm 1996.
  • Göran Nilzén, Carl Gyllenborg – en frihetstida hattpolitiker, Carlssons Stockholm 2007.
  • Miachael Roberts, Era of Liberty – Sweden 1718-1771, Liverpool University Press, 1995.
  • Gunnar Wettenberg, Från tolv till ett Arvid Horn (1664-1742), Atlantis Stockholm, 2006.
  • Ulla Johansson, Fattiga och tiggare i Stockholms stad och län under 1700-talet. Studier kring den offentliga fattigvården under frihetstiden, Monografier utgivna av Stockholms kommun; 56. Stockholm 1984.
  • Piotr Napierała, "Spadek polityczny po szwedzkim Frihetstiden (1718-1772)", w: Współczesność i przyszłość nauk humanistycznych. Problemy i perspektywy badawcze, Instytut Historii UAM Poznań 2008, s. 13-24. ISBN 978-83-89407-53-5