Ernest Denhoff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy syna Ernesta Magnusa. Zobacz też: Ernest Denhoff (syn Hermana).
Ernest Denhoff
Herb
Denhoff
Rodzina Denhoffowie
Data śmierci 1693 r.
Ojciec Ernest Magnus Denhoff
Matka Katarzyna von Dohna
Żona

1. Zofia Anna Oleśnicka, 2°-v. ż. Stanisława Karola Koniecpolskiego, wojewody parnawskiego 1660-1676
2. Konstancja Słuszka, 1°-v. ż. Władysława Denhoffa, 2°-v. ż. Ernesta Denhoffa

Dzieci

Z pierwszego małżeństwa:
– Joanna Denhoff, ż. Stanisława Ernesta Denhoffa

Ernest Denhoff, właśc. Dönhoff (ok. 1630-1693) – pułkownik regimentu pieszego gwardii królewskiej 1666 r., generał major wojsk koronnych 1670 r., łowczy wielki litewski 1676 r., kasztelan wileński 1683 r., generał lejtnant wojsk koronnych, wojewoda malborski 1685 r., marszałek dworu królowej 1687 r., starosta kiszporski (dzierzgoński), generał lejtnant, dowódca piechoty w odsieczy wiedeńskiej 1683, zaufany Jana III Sobieskiego. Wychowany jako kalwinista, przeszedł z kalwinizmu na katolicyzm, co umożliwiło mu awans do senatu.

Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 roku[1].

Przypisy

  1. Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1004.