Ernest Marsh Poate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest Marsh Poate

Ernest Marsh Poate (ur. 10 października 1884 w Jokohamie, zm. 1 lutego 1935 w Southern Pines) – amerykański lekarz psychiatra, prawnik, profesor psychiatrii Duke University, pisarz powieści detektywistycznych. Część z nich opublikował pod pseudonimem Arthur Mallory.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 października 1884 w Jokohamie[1] jako syn Thomasa Pratta Poate (1848–1924) i Belle Marsh Poate (1847–1896). Miał czworo rodzeństwa; Fredericka Williama (1882–1971), Lucy Marsh („Daisy”), po mężu Stebbins (1886–1958), Clarę Elizabeth („Bessie”), później Fleming (1888–1985) i Edith. W 1892 rodzina Poate wróciła do Stanów i osiadła w hrabstwie Allegany[2].

Uczęszczał do Sherman High School i Jamestown High School[1]. Studiował medycynę w Medical College in New York od 1901 do 1906. Na studiach (od 1905) należał do towarzystwa Alpha Kappa Kappa[1]. W 1906 roku otrzymał tytuł doktora medycyny[3]. W 1908 roku odbywał staż w Craig Colony for Epileptics w Sonyea[4]. W 1911 był jednym z członków-założycieli New York Psychoanalytic Society[5]. Do czerwca 1918 praktykował w Manhattan State Hospital na Ward's Island, po czym odszedł z powodu złego stanu zdrowia. Dzięki chwilowej poprawie od 1919 do rozbrojenia praktykował jako lekarz w Medical Corps of the US Army[6]. Następnie zajął się pisaniem powieści oraz opowiadań detektywistycznych i fantastycznych – większość z blisko 200 utworów napisał przykuty do łóżka[7]. Przez kilkanaście lat współpracował z „Detective Story Magazine”. Do najpopularniejszych bohaterów opowiadań Poate należeli dr Thaddeus Bentiron, psychiatra i genialny w swojej dedukcji detektyw, oraz dr Aloysius Moran, nowojorski patolog[8]. Powieści i opowiadania Poate należały do jednych z pierwszych, których bohaterami byli lekarze wykorzystujący swoje detektywistyczne umiejętności[9].

W oparciu o jedno z opowiadań A Trade Secret, powstał zatytułowany tak samo film, opowiadający o japońskich szpiegach[10].

W 1931 Poate otrzymał nowo utworzoną katedrę neuropsychiatrii na Duke University[11][12].

Był żonaty z Julią C. Poate.

Zmarł w swoim domu w Southern Pines 1 lutego 1935, na zapalenie płuc[13]. Pochowany jest na Mount Hope Cemetery w Southern Pines[14]. Wspomnienia o nim napisali J. Talbot Johnson[15] i Walter G. McLeod[16].

Proza[edytuj | edytuj kod]

Wybrane książki:

  • The trouble at Pinelands. Chelsea House, 1922
  • Behind Locked Doors. Chelsea House, 1923
  • Pledged to the Dead. Chelsea House, 1925
  • Doctor Bentiron: Detective: A Detective Story. Chelsea House, 1930
  • Murder on the Brain: A Detective Story. Chelsea House, 1930

Wybrane opowiadania:[17]

  • Air-Tight. Street & Smith’s Detective Story Magazine (6 czerwca 1931)
  • Behind Locked Doors. Detective Story Magazine (14 stycznia, 4 lutego 1919)
  • The Business. Top-Notch (kwiecień 1935)
  • The Collector of Hatpins. Nickel Detective (styczeń 1933)
  • The Dead Hunt the Living. Horror Stories (marzec 1935)
  • Eye-Witness. Nickel Detective (marzec 1933)
  • Fink the Finder. Popular Fiction Magazine (wrzesień 1932)
  • He Always Got Paid. Detective Story Magazine (26 grudnia 1925)
  • He Came Back in His Bones. Detective Fiction Weekly (15 września 1934)
  • The Pawn Move. People’s Favorite Magazine (czerwiec 1921)
  • Rising Nightmare. Street & Smith’s Detective Story Magazine (16 stycznia 1932)
  • A Trade Secret. Secret Service Stories (grudzień 1927)
  • The Word of Power. All-Story Weekly (15 maja 1920)

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Dementia Praecox with Depressive Onset – Its Differentiation from Manic-depressive Insanity. State Hospital Bulletin 8, ss. 195–214 (1915)
  • Karpas, Poate. New York Neurological Society: Dementia Praecox With Tabes To Be Diefferentiated From General Paralysis Tabetic Form. The Journal of Nervous and Mental Disease 38, 8, ss. 485–491 (1911)
  • Management of Disturbed and Excited Patients. State Hospital Quarterly 2, 2, ss. 143–155 (1917)
  • Theelin. JAMA, 1933
  • A specific neurasthenic syndrome. Medical Journal and Record 138, ss. 16-20 (5 lipca 1933)
  • A psycho-physical defeat reaction. South. M. & S. 96, ss. 567-71 (1934)
  • Insurance companies and employers on the doctor’s charity list. South. M. & S. 97, s. 83 (1935)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Alumni Members. Catalogue of Alpha Kappa Kappa (1909)
  2. Guide to the Poate Family Papers, 1935-1971
  3. The register, Cornell University. 1906-1907 s. 540 [1]
  4. Report of Resident Pathologist. Annual report of the managers and officers / Craig ... no.15 1909 s. 60
  5. Jacques M. Quen, Eric T. Carlson, Adolf Meyer, New York Hospital-Cornell Medical Center. Section on the History of Psychiatry and the Behavioral Sciences: American psychoanalysis, origins and development: the Adolf Meyer seminars. Brunner/Mazel, 1978 s. 86
  6. Obituary. Cornell Alumni News 37, 35 (1935) PDF
  7. eCommons is Temporarily Unavailable, ecommons.library.cornell.edu [dostęp 2018-04-05] (ang.).
  8. Robert Sampson: Yesterday's Faces. Popular Press, 1987 ​ISBN 0-87972-415-3
  9. Thorndyke JE. Physicians as detectives in detective fiction of the 20th century.
  10. Daisuke Miyao. Doubleness: American Images of Japanese Men in Silent Spy Films. The Japanese Journal of American Studies, No. 9 (1998)
  11. The launching of Duke University, 1924-1949 s. 365
  12. Department: Neuropsychiatry
  13. DR. ERNEST M. POATE New York Times (3 lutego 1935) s. 30
  14. Dr Ernest M Poate (1884-1935) - Find A Grave Memorial, www.findagrave.com [dostęp 2017-11-23].
  15. J. Talbot Johnson. Dr. Ernest M. Poate. Proceedings of the Annual Meeting of the North Carolina Bar Association 37 s. 59-60, 1935
  16. Ernest F. Poate, M.D. Transactions of the Medical Society of the State of North Carolina 82, s. 114, 1935
  17. Stories, Listed by Author. [dostęp 2010-02-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]