Eumeces

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eumeces[1]
Wiegmann, 1834[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – scynk długonogi (E. schneideri)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

gady

Rząd

łuskonośne

Rodzina

scynkowate

Podrodzina

Scincinae

Rodzaj

Eumeces

Typ nomenklatoryczny

Scincus pavimentatus I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1827 (= Scincus schneideri Daudin, 1802)

Gatunki

zobacz opis w tekście

Eumecesrodzaj jaszczurki z podrodziny Scincinae w rodzinie scynkowatych (Scincidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji Środkowej[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Eumeces: gr. ευμηκης eumēkēs „długi, wielki, wysoki”, od ευ eu „dobry, ładny”; μηκος mēkos „długość, wysokość”[4].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[3]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eumeces, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. A.F.A. Wiegmann: Herpetologia Mexicana, seu Descriptio amphibiorum Novae Hispaniae: quae itineribus comitis de Sack, Ferdinandi Deppe et Chr. Guil. Schiede in Museum Zoologicum Berolinense pervenerunt. Pars prima, Saurorum species amplectens, adiecto systematis saurorum prodromo, additisque multis in hunc amphibiorum ordinem observationibus. Berolini: Sumptibus C.G. Lüderitz, 1834, s. 36. (łac.)
  3. a b P. Uetz & J. Hallermann: Eumeces (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2018-05-18].
  4. eumecis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-27] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Faizi, N. Rastegar-Pouyani, E. Rastegar-Pouyani, R. Nazarov, N. Heidari, B. Zangi, V. Orlova & N. Poyarkov. A new species of Eumeces Wiegmann 1834 (Sauria: Scincidae) from Iran. „Zootaxa”. 4320 (2), s. 289–304, 2017. DOI: 10.11646/zootaxa.4320.2.5 (ang.).