Eumeces

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eumeces[1]
Wiegmann, 1834[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – scynk długonogi (E. schneideri)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina scynkowate
Podrodzina Scincinae
Rodzaj Eumeces
Typ nomenklatoryczny

Scincus pavimentatus I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1827 (= Scincus schneideri Daudin, 1802)

Gatunki

zobacz opis w tekście

Eumecesrodzaj jaszczurki z podrodziny Scincinae w rodzinie scynkowatych (Scincidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji Środkowej[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Eumeces: gr. ευμηκης eumēkēs „długi, wielki, wysoki”, od ευ eu „dobry, ładny”; μηκος mēkos „długość, wysokość”[4].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[3]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eumeces, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A.F.A. Wiegmann: Herpetologia Mexicana, seu Descriptio amphibiorum Novae Hispaniae: quae itineribus comitis de Sack, Ferdinandi Deppe et Chr. Guil. Schiede in Museum Zoologicum Berolinense pervenerunt. Pars prima, Saurorum species amplectens, adiecto systematis saurorum prodromo, additisque multis in hunc amphibiorum ordinem observationibus. Berolini: Sumptibus C.G. Lüderitz, 1834, s. 36. (łac.)
  3. a b P. Uetz & J. Hallermann: Eumeces (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2018-05-18].
  4. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-01-22]. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. H. Faizi, N. Rastegar-Pouyani, E. Rastegar-Pouyani, R. Nazarov, N. Heidari, B. Zangi, V. Orlova & N. Poyarkov. A new species of Eumeces Wiegmann 1834 (Sauria: Scincidae) from Iran. „Zootaxa”. 4320 (2), s. 289–304, 2017. DOI: 10.11646/zootaxa.4320.2.5 (ang.).