Face ID

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Face ID – system rozpoznawania twarzy zaprojektowany i po raz pierwszy zaimplementowany przez firmę Apple w iPhonie X. Jest to rodzaj technologii biometrycznej autoryzacji, której celem jest zastąpienie Touch ID, systemu opartego na skanowaniu linii papilarnych. Prezentacja Face ID miała miejsce 12 września 2017 roku[1].

Face ID składa się z sensora z dwoma modułami; zadaniem jednego jest projekcja 30 000 kropek w podczerwieni na twarz użytkownika, zaś drugiego odczytanie za ich pomocą kształtu w celu przyznania lub odmowy dostępu do urządzenia. W ten sposób system mapuje trójwymiarowo twarz, a przy tym wszystkie wrażliwe dane przechowywane są lokalnie w bezpiecznym elemencie procesora, do którego nawet Apple nie ma dostępu. Face ID uczy się z każdym kolejnym użyciem, dzięki czemu może ono rozpoznać uprawnionego użytkownika nawet gdy ten nosi okulary, czapki, szaliki, makijaż lub gdy zapuści brodę[2].

Obecnie występuje w iPhonie X, XS, XS Max, XR, 11 11 Pro, 11 Pro Max, 12, 12 mini, 12 Pro, 12 Pro Max i w iPadzie Pro 12,9 cala (4. generacji), iPadzie Pro 12,9 cala (3. generacji), iPadzie Pro 11 cali (2. generacji) oraz iPadzie Pro 11 cali[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Face ID on the iPhone X: Everything you need to know about Apple’s facial recognition, „Macworld” [dostęp 2018-06-29] (ang.).
  2. Zaawansowana technologia Face ID, „Apple Support” [dostęp 2018-06-29] (pol.).
  3. Modele telefonu iPhone i iPada obsługujące funkcję Face ID, Apple Support [dostęp 2020-11-29] (pol.).