Fala Osborna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fala Osborna - zmiana polegająca na uniesieniu odcinka ST elektrokardiogramu, występująca w przebiegu hipotermii. Zwykle przybiera postać niewielkiego uniesienia początkowej części odcinka ST[1].

Swoją nazwę zawdzięcza badaczowi efektów hipotermii na układ krążenia J.J. Osbornowi, który w 1953 prowadził badania nad wpływem hipotermii na układ krążenia i oddechowy[2]. Sam Osborn nazywał ją prądem uszkodzenia.

Fala Osborna może pojawiać się ponadto w następujących stanach chorobowych:

Fala Osborna występuje jedynie w czasie hipotermii, po przywróceniu prawidłowej temperatury zanika[3]. Mechanizm jej powstania jest nieznany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MerckManual
  2. M. Maruyama i inni, Osborn waves: history and significance., „Indian Pacing Electrophysiol J”, 4 (1), 2004, s. 33-9, PMID16943886.
  3. Biblioteka EKG

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.