Ford Ranchero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ford Ranchero
Ranchero rocznik 1958
Ranchero rocznik 1958
Producent Ford Motor Company
Okres produkcji 1957–1979
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone
Dane techniczne
Segment coupé utility
Typy nadwozia 2-drzwiowy pick-up
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Konkurencja Chevrolet El Camino
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ford Ranchero – pojazd typu coupé utility produkowany pod marką Ford w latach 1957–1979. W przeciwieństwie do typowego pojazdu z segmentu pick-up, Ranchero został oparty na płycie podłogowej z 2-drzwiowego kombi z dołączoną kabiną pasażerską i tylną paką. Przez cały czas produkcji powstało 508 355 egzemplarzy modelu[1]. Bazą konstrukcyjną były pojazdy kompaktowe, klasy średniej oraz full-size Forda (w zależności od generacji).

W latach 70. XX wieku Ford sprzedawał na terenie RPA pod nazwą Ranchero australijską wersję Forda Falcona pick-up. Pojazdy te motnowane były w RPA w formie CKD[2]. W Argentynie pod nazwą Ranchero oferowano użytkową wersję lokalnego Forda Falcona[3].

Ford Ranchero odniósł wystarczający sukces by General Motors w 1959 zaprezentowało głównego rywala, Chevroleta El Camino[4]


I generacja (1957-1959)[edytuj | edytuj kod]

'58 Ranchero

Pierwsza generacja Ranchero została wprowadzona do produkcji w grudniu 1956 roku. Dzieliła ona płytę podłogową przygotowaną dla Forda na rocznik 1957, używały jej także modele: Custom sedan z krótkim rozstawem osi, 2-drzwiowy Ranch Wagon kombi i użytkowy Courier sedan. Rozstaw osi wynosił 2946 mm[5], długość nadwozia zaś 5131 mm[6]. Jako źródło napędu służył benzynowy silnik V8 297 (4,9 l)


Druga generacja (1960–1966)[edytuj | edytuj kod]

1962 Ranchero

Druga generacja Ranchero zadebiutowała jako rocznik 1960. Konstrukcyjnie opierała się na nowym Falconie, cechowała się mniejszym nadwoziem niż poprzednia, rozstaw osi wynosił 2971 mm, długość nadwozia zaś 4801 mm[6][7]. Dostępne były jednostki R6 (2.4, 2.8 i 3.3) oraz V8 (4.3 i 4.7), zblokowane mogły zostać z 3- lub 4-biegową skrzynią manualną bądź 3-biegowym automatem.


Trzecia generacja (1966–1967)[edytuj | edytuj kod]

1966 Ranchero
1967 Ranchero

Rocznik 1966 opierał się na zmodyfikowanej płycie podłogowej kombi, sprzedawany był po prostu jako Ranchero[8]. Przedni pas nadwozia oraz wyposażenie wnętrza pochodziły z nowego Falcona, mimo to samochód nie nosił żadnych oznaczeń z tym związanych[9]. Rozstaw osi wynosił 2870 mm[6]. Dostępne silniki to R6 2.8 i 3.3 oraz V8 4.7 i 6.4. Napęd przenoszony był na oś tylną poprzez 3-biegowe skrzynie biegów (ręczna i automat). Rocznik 1967 konstrukcyjnie nie różnił się od poprzedniego, pas przedni przejęto jednak z modelu Fairlane. Nazwa została zmieniona na Fairlane Ranchero. Pojazdy z 1967 zaliczano już do segmentu muscle cars.

Czwarta generacja (1968–1969)[edytuj | edytuj kod]

1968 Ranchero

Czwarta generacja zadebiutowała jako rocznik 1968. Nowe Ranchero dostępne było w trzech poziomach wyposażenia: bazowym Ranchero, Ranchero 500 odpowiadającemu ówczesnej wersji Fairlane 500 oraz Ranchero GT jako odpowiednik Torino GT[10]. Pojazd dostępny był z silnikami R6 4.1 i V8: 4.7, 4.9, 6.4 i 7.0. Napęd przenoszony był na oś tylną poprzez 3-biegową manualną bądź 3- lub 4-biegową automatyczną skrzynię biegów.


Piąta generacja (1970–1971)[edytuj | edytuj kod]

1970 Ranchero

W roku 1970 zaprezentowano odświeżoną wersję Ranchero. Cechowała się ona odświeżonym nadwoziem z liniami które wpisywały się w popularny na rynku północnoamerykańskim nurt stylistyczny coke bottle. Do trzech wariantów wyposażenia z poprzedniej generacji dołączył Ranchero Squire - wygląd nadwozia nawiązywał do modelu Country Squire.


Szósta generacja (1972–1976)[edytuj | edytuj kod]

1974 Ranchero

Szósta generacja modelu pojawiła się wraz z rocznikiem 1972. Wygląd nadwozia został drastycznie zmieniony, pojazd nabrał bardziej masywnego wyglądu. Nabywca mógł wybrać silnik: R6 4.1 oraz V8: 4.9, 5.8, 6,6, 7.0 i 7.5. Napęd przenoszony był na oś tylną poprzez 4-biegową manualną bądź 3-biegową automatyczną skrzynię biegów. Rozstaw osi wynosił 2997 mm[11].


Siódma generacja (1977–1979)[edytuj | edytuj kod]

1977 Ranchero

W 1977 zakończono produkcję modelu Torino, szukano więc nowego pojazdu będącego bazą konstrukcyjną dla kolejnego wcielenia Ranchero. Pas przedni zapożyczono z modelu LTD II. Jedynym dostępnym silnikiem był V8 6.6. Długość nadwozia wynosiła 5591 mm[6]. Była to ostatnia generacja modelu Ranchero.


Przypisy

  1. Ford Ranchero History and Production Figures (ang.). Dearborn Classics. [dostęp 2009-10-30].
  2. 1972 Ranchero Bakkie - Australian XA Falcon Ute (ang.). moby302.co.za. [dostęp 2012-10-07].
  3. FORD FALCON 1973 (hiszp.). Todo Falcon. [dostęp 16 października 2011].
  4. Chevrolet El Camino (ang.). OldRide.com. [dostęp 16 października 2011].
  5. Directory Index: Ford_Ranchero/1957_Ford_Ranchero_Foldout (ang.). Oldcarbrochures.com. [dostęp 2011-11-20].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 John A. Gunnell: Standard Catalog of American Light-Duty Trucks. krause Publications, 1993. ISBN 0-87341-238-9. (ang.)
  7. Directory Index: Ford_Ranchero/1965_Ford_Ranchero_Foldout (ang.). Oldcarbrochures.com. [dostęp 2011-11-20].
  8. 1966 Ford Ranchero (ang.). webcitation.org. [dostęp 2012-10-07].
  9. 1966 FORD FALCON PRODUCTION FIGURES (ang.). westcoastfalcons.com. [dostęp 2012-10-07].
  10. Model History: Ford Ranchero (ang.). dearbornclassics.com. [dostęp 2012-10-07].
  11. Directory Index: Ford_Ranchero/1975_Ford_Ranchero_Brochure (ang.). Oldcarbrochures.com. [dostęp 2011-11-20].