Fotel masujący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fotel masujący

Fotel masujący – urządzenie, służące do masażu ciała, zasilane energią elektryczną, wyposażone w płytę główną z mikroprocesorem, która za pomocą siłowników i pomp powietrza steruje pracą ramion masujących, poduszek powietrznych i rolek masujących. Praca fotela masującego dzieli się na masaż mechaniczny, wykonywany ramionami masującymi, wykonywany wzdłuż linii kręgosłupa, a także na masaż poduszkami powietrznymi oddziałujący na różne partie ciała, zazwyczaj stopy, łydki, uda, ramiona i przedramiona, ale też plecy czy pośladki. Masaż na fotelu masującym służy poprawie cyrkulacji krwi, kondycji mięśni, łagodzeniu stresu oraz zapewnianiu relaksu i lepszego ogólnego samopoczucia.

Współczesne fotele masujące umożliwiają korzystanie z takich funkcji, jak: wybór specjalnie ułożonego programu automatycznego, masaż typu L-shape, masaż w pozycji Zero Gravity, wybór techniki masażu, skanowanie linii kręgosłupa, ogrzewanie oparcia czy siedziska, zmiana intensywności masażu[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za wynalazcę fotela masującego uważa się Nobuo Fujimoto, który jak sam twierdzi stworzył jego projekt jeszcze przed II wojną światową. W 1954 roku japońska firma Fujiiryoki rozpoczęła masową produkcję automatycznego fotela masującego wg projeku Fujimoto[2] o drewnianej konstrukcji, wyposażonej w układ złożony z dwóch kul, które intensywnie ugniatały mięśnie pleców. W 1962 roku Nichimu Inada założył w Japonii firmę, która opracowała już nie drewniane, ale obszyte materiałem, posiadające elementy z metalowych rurek fotele. Później firma nazwana od nazwiska jej właściciela czyli Family Inada rozpoczęła globalną sprzedaż foteli masujących[3].

Firma Fujiiryoki też udoskonaliła swój fotel, wyposażając go w system czterech kul ugniatających plecy[4]. W latach 90. XX w. firma Fujiiryoki wprowadziła do swoich projektów masaż poduszkami powietrznymi, a firma Family Inada opracowała dopasowanie masaży do różnych anatomii użytkowników dzięki sensorowi optycznemu lokalizującemu punkty akupresurowe ciała[5].

Sposób działania[edytuj | edytuj kod]

Podstawą działania fotela masującego są tzw. ramiona masujące. Zakończone są dwoma, czterema lub sześcioma kulami, które zazwyczaj wykonane są z miękkiego tworzywa. Ramiona masujące poruszają się wzdłuż kręgosłupa, imitując ruchy dłoni masażysty.[6] Wykonując masaż, odwzorowują różne techniki masażu klasycznego [7]. We współczesnych fotelach użytkownik ma możliwość ustawienia szybkości, intensywności, szerokości oraz odcinka, na którym działają ramiona masujące[6]. Fotele te są sterowane mikroprocesorami realizującymi różnego rodzaju techniki masażu. Po wybraniu konkretnej funkcji mikroprocesor wysyła sygnały do różnych części fotela, które reagują, wykonując masaż. W bardziej zaawansowanych modelach mikroprocesor połączony jest z technologią skanowania ciała. Czujniki podczerwone, które skanują ciało, identyfikują punkty na plecach i dopasowują masaż do anatomii masowanej osoby[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Massage Chair Buying Guide | Emassagechair.com, emassagechair.com [dostęp 2018-01-08] (ang.).
  2. HISTORY OF MASSAGECHAIRS | Fujiiryoki GLOBAL SITE, fujiiryoki.com [dostęp 2018-01-08] (ang.).
  3. 'Father of massage chairs' on mission to save Japan from stress - AJW by The Asahi Shimbun, 3 marca 2016 [dostęp 2018-10-30] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03].
  4. Who Invented the Massage Chair?, „BestMassageChair.Reviews - Ultimate massage chair guide!”, 23 sierpnia 2016 [dostęp 2018-01-08] (ang.).
  5. Episode 9 History of company founder Nichimu Inada, www.inada-massagechair.com [dostęp 2018-10-30] (ang.).
  6. a b O fotelach masujących, restlords.com [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  7. Marcin Pluta, Techniki masażu w fotelach masujących - Pro-Wellness, www.fotele.com [dostęp 2018-10-30] (pol.).
  8. You'll be amazed by how massage chairs work..., „Massage Boss”, 18 listopada 2016 [dostęp 2018-01-08] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-20] (ang.).