Franciszek Gąsienica Daniel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Gąsienica Daniel
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1937
Zakopane
Zawód, zajęcie narciarz
Miejsce zamieszkania Zakopane

Franciszek Gąsienica Daniel (ur. 10 maja[1] 1937 r. w Zakopanem) – narciarz, mistrz Polski w biegach, skokach, dwuboju klasycznym.

W 1959 roku na skoczni igelitowej w Oberwiesenthal pobił rekord skoczni. W 1962 na treningu przed Mistrzostwami Świata w Zakopanem uległ kontuzji stawu skokowego. Zaprzestał uprawniania sportu wyczynowego i podjął pracę najpierw w Ośrodku Sportowym COST, a następnie otworzył własną wypożyczalnię nart w Krzeptówkach w Zakopanem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Zakopanem. Ojciec Andrzej Szymon; matka Antonina Karpiel „Chrobak”; rodzeństwo - Andrzej ur. 1932, Helena ur. 1934, Maria ur. 1936 i Józef ur. 1945.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Legendy polskiego sportu, cz. 1 Białe szaleństwo, Aniela Tajner, fundacja „Gloria Victoribus”, 1991, str. 44

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. artykuł „Fighter” spod tatrzańskich regli... Biografia Andrzeja Gąsienicy-Daniela. Autor: Wojciech Szatkowski, Muzeum Tatrzańskie