Górski konik bośniacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bośniacki konik górski
Bośniacki konik górski

Górski konik bośniacki – wschodnioeuropejskie konie (kuce) użytkowe o widocznym udziale krwi orientlanej. Od 1933 roku rasę tę hoduje się w czystości krwi, poddając ogiery ścisłej selekcji [1].

  • Grupa: konie karłowate
  • Pochodzenie: Bośnia
  • Rejon hodowli: kraje byłej Jugosławii
  • Wysokość w kłębie: 1,32 - 1,47m
  • Użytkowość: konie juczne, wierzchowe, robocze, lekkie pociągowe
  • Charakter: posłuszny, przyjacielski, chętny do współpracy, niewymagający, wytrzymały [2]

Pokrój[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie jest najczęściej gniade (ciemnogniade) i bułane, inne występują rzadko. Głowa średniej wielkości; szyja mocna i prosta. Łopatki są czasem zbyt strome; zad jest krótki; klatka piersiowa szeroka i głęboka. Kończyny są bardzo mocne; kopyta zbudowane z mocnego rogu. Nad kopytami nie występują szczotki kopytowe. Chody tych koni są pewne, charakteryzują się galopem o krótkim wykroku.[1]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Koniki bośniackie są najpopularniejszymi kucami bałkańskimi. Około 130 000 koni tej rasy pracuje w leśnictwie, na terenach górzystych i na nizinach, jako zwierzęta juczne do przewozu różnego rodzaju ładunków. Są również wykorzystywane do prac rolniczych (zarówno do prac polowych, jak i w zaprzęgu). Posłuszne koniki bośniackie doskonale nadają się do jazdy wierzchem [2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b zob. Martin Haller: Rasy Koni. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1997. ISBN 83-7073-121-X.
  2. a b Joanna Skoczylas (tłum.): Cavalli. Conoscere e riconoscere tutte le razze equine piú note del mondo (pol.: Minikompedium Konie, czyli jak rozpoznawać najpopularniejsze rasy koni). Firma Księgarska Jacek i Kszysztof Olesiejuk - Inwestycje Sp. z. o. o..