Wejście-wyjście ogólnego przeznaczenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wejście-wyjście ogólnego przeznaczenia, GPIO (od ang. general-purpose input/output) – pin interfejsu do komunikacji między elementami systemu komputerowego (na przykład między mikroprocesorem a urządzeniami peryferyjnymi).

Wyprowadzenia takie mogą pełnić rolę zarówno wejść, jak i wyjść i jest to zwykle właściwość konfigurowalna. Są one często grupowane w porty.

Urządzenia korzystające z interfejsu GPIO mają możliwość zgłaszania przerwań w jednostce centralnej i używania bezpośredniego dostępu do pamięci (DMA).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]