George Colby Mackrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

George Colby Mackrow (ur. 7 marca 1830 - zm. 7 lutego 1907) – brytyjski konstruktor okrętowy, wieloletni inżynier stoczni Thames Ironworks.

Jako młody człowiek uczył się różnych zawodów, ok. 1844 rozpoczął naukę jako czeladnik w stoczni Ditchburna i Mare'a; stocznia ta zbudowała (mimo oporów Admiralicji nieprzekonanej do tak nowatorskiego podówczas pędnika) napędzany śrubą jacht dla królowej Wiktorii. Już za młodu zetknął się więc Mackrow z zaawansowaną techniką okrętową i doświadczenia te wykorzystał w późniejszej karierze, gdy sam projektował jachty dla głów koronowanych. W czasie jego siedmioletniego czeladnictwa, młodszy wspólnik, Mare postanowił stworzyć osobne przedsiębiorstwo, które choć zbankrutowało (w 1858), dało początek stoczni Thames Ironworks, produkującej bardzo nowoczesne okręty (jej dziełem była pierwsza w pełni żelazna fregata - „Warrior”)[1].

Po ukończeniu kontraktu czeladnika, Mackrow pracował najpierw u Mare'a, a następnie w Thames Ironworks, osiągając ostatecznie stanowisko szefa wydziału projektowania[1]; naczelnym inżynierem (naval architect) został w 1862[2]. Pracował w tych stoczniach czterdzieści lat, projektując i nadzorując budowę wielu jednostek, dla floty brytyjskiej, chińskiej i japońskiej[1] (do jego śmierci Thames Ironworks zwodowała 110 jednostek), od holowników i niedużych parowców przybrzeżnych do okrętów wojennych[2]. Jednym z nich był pierwszy japoński pancernik, eponimiczna jednostka typu Fuji[3].

W 1861 przystąpił do Institution of Naval Architect, a trzy lata później został pełnoprawnym członkiem tej instytucji[1] (tuż przed śmiercią został wybrany członkiem zarządu[2]). Pod koniec życia, na zlecenie Admiralicji, zajmował się usprawnianiem systemu bunkrowania okrętów i otrzymał patent na system Mackrowa-Camerona[2]. Był sekretarzem komitetu udzielającego pomocy finansowej krewnym ofiar wypadku przy wodowaniu pancernika „Albion”, i w dużej mierze zorganizował jego pracę (sam wpłacił 25 funtów)[4]. Jego syn, Clement Mackrow, także inżynier okrętowy, został naczelnym konstruktorem Thames Ironworks po śmierci ojca; był też autorem piętnastokrotnie wznawianego podręcznika The Naval Architect's and Shipbuilder's Pocket Book (Kieszonkowego podręcznika projektanta i budowniczego okrętów)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Obituary - George C. Mackrow. „The Engineer”. 103, s. 171, 1907-02-15. Office for Publications and Advertisements (ang.). 
  2. a b c d e George C. Mackrow. W: Fred Walker: Ships & shipbuilders: pioneers of design and construction. Annapolis, Md: Naval Institute Press, 2010, s. 139. ISBN 978-1-59114-788-6. (ang.)
  3. Fred. T. Jane: The Imperial Japanese Navy. Londyn: W. Thacker & Co., 1904, s. 171. (ang.)
  4. Wendy Neal: With Disastrous Consequences: London Disasters 1830-1917. Enfield Lock: Hisarlik, 1992, s. 234-254.