Gończy smalandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gończy smalandzki
Smaland-Stövare.jpg
Gończy smalandzki
Inne nazwy Smålandsstövare, Smålands Hound
Kraj pochodzenia Szwecja[1]
Wymiary
Wysokość 46-50 cm
Masa 15-18 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, Sekcja 1,
nr wzorca 129

Gończy smalandzkirasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji średnich psów gończych. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj]

Rasa powstała w XIII wieku. Jej nazwa pochodzi od nazwy krainy w Szwecji, Smalandii. Jednym z pierwszych hodowców był baron von Essen, któremu rasa zawdzięcza krótki ogon. Szwedzki związek kynologiczny zatwierdził rasę w 1921.

Wygląd[edytuj]

Pysk tępo zakończony. Oczy ciemne, spokojne. Budowa zwarta. Muskularne nogi i podciągnięty brzuch. Wydatne przedpiersie. Stopy duże.

Szata gęsta, gładka i lśniąca.

Umaszczenie jest czarne, podpalane na pysku, brwiach i na dolnej części kończyn. Mogą występować też białe znaki na końcu stóp i ogona.

Zachowanie i charakter[edytuj]

Aktywny i entuzjastyczny.

Użytkowość[edytuj]

Pies wykorzystywany do polowań na lisy i zające.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj]

Wymaga dużo ruchu.

Przypisy

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 245.

Bibliografia[edytuj]

  • David Alderton „Psy”, Wiedza i życie, Warszawa 2006
  • Bruce Fogle: Wielka encyklopedia: Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-9.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.